Leuker dan nieuw

Tweedehands mode is in. Het armoedige imago is weg, filmsterren dragen vintage couture. Juliette Berkhout op zoek naar oude kleren.

`Tweedehands', dat is niet chic genoeg. Wie nu voor een jurkje uit de jaren `70 twee keer zoveel geld of waardering wil krijgen, noemt het dus vintage, het woord waarvan elk modebewust mens ineens de mond vol heeft. Niet het minst omdat `vintage' die prettige dubbele betekenis heeft: zowel `klassiek' en `oorspronkelijk' als `van hoge kwaliteit'. Vintage is hot, vintage is hip.

De belangstelling voor tweedehands kleding is natuurlijk niet nieuw. In de jaren '60 was het al mode nieuwe kleding te mixen met vondsten van de vlooienmarkt. In 1971 pikte een ontwerper als Yves Saint Laurent deze retrostijl van de straat om die op te sjieken naar de regionen van de dure couture. En ook latere straatstijlen als punk en grunge putten rijkelijk uit het tweedehands-circuit.

Maar de neo-vintage-golf heeft in 2002 z'n eigen karakter. Misschien komt het door de eeuwwisseling, een tijdspanne die altijd enige nostalgie oproept. Of door de opkomst van internet, dat de zoektocht naar bijzondere tweedehands kleding een stuk eenvoudiger heeft gemaakt. Wat zeker bepalend is voor het verdwijnende shabby imago van tweedehandsjes, is het feit dat filmsterren als Julia Roberts en René Zellweger op Hollywoodfeestjes ineens verschijnen in vintage couture, zoals een Valentino uit de jaren '80. Tijd voor Yves Saint Laurent om nog eens te cashen met een oude partij smokings uit 1966 en safaripakken uit 1968, die onlangs tegen gepeperde prijzen werden verkocht.

Ook in Nederland zijn winkels waar je een gedragen Govers, Gaultier of Gucci kunt vinden. Maar spectaculaire filmsterrenjurken zul je er zelden aantreffen. Echte vintage vind je alleen in Parijs of de VS, waar de rage zo'n twee jaar geleden ontstond. Het assortiment van winkels als Daffodil of Second Best in Amsterdam, Mystique in Heemstede en Second Hand in Den Haag bestaat vooral uit chique kleding van dames die niet drie keer in hetzelfde pakje op een ambassadefeestje kunnen verschijnen. Met een beetje geluk scoor je er een Mart Visser-jas voor 300 euro.

Maar de ware trendsetters in vintage stijlen vind je op straat, op de vlooienmarkten. Zij zijn niet op zoek naar Grote Namen, maar naar Stijl. Op het Waterlooplein fotografeerden we kunstenares Doenja Willeman (58): ,,Ik vind nieuwe kleren over het algemeen heel lelijk.'' Ook de Colombiaanse kunstenaar Alexander B. (27) draagt `vintage': ,,Veel leuker dan nieuw.'' Femke Haijtema (24, studente sociologie) koopt veel vintage: ,,Omdat ik het een verschrikking vind als ik iemand op straat tegenkom die hetzelfde draagt als ik. En omdat ik een andere smaak heb dan wat in de mode is, namelijk jaren '60-tuttig.'' Dickey Heerkens (29), manager van tweedehandskledingzaak Episode aan het Waterlooplein, vat zijn liefde voor vintage kort samen: ,,Het is goedkoop, het is van goede kwaliteit, het is uniek en modieus. Want het is mode om uniek te zijn.''