Ardavan Kamkar

Veel instrumentale muziek uit Centraal Azië is hoorbaar afgeleid van de vocale. Zo niet die van de Iraniër Ardavan Kamkar, die zijn santir op een typisch pianistische wijze bespeelt.

Wat niet zo vreemd is omdat de hamertjestechniek van de piano is afgekeken van wat op de santir en andere `hakkebords' op een meer directe manier wordt gedaan. De speler zit achter een bak met snaren en slaat die met behulp van hamertjes aan. Afhankelijk van het gewenste geluid wordt de kop van de hamer bekleed met vilt, rubber enzovoort. Er valt veel te genieten aan het solo-project Over the Wind. De cd is rijk aan fraaie melodieën, ademt vrij en is daardoor een weldaad voor belaste zielen. Maar ook ongenaakbaar kritische geesten, allergisch voor zogenaamd `helende' muziek, heeft deze Ardavan veel te bieden. Zijn ideeën zijn helder, zijn articulatie is onberispelijk en hij heeft een timing waar zelfs Zwitsers van kunnen leren. Het concert dat hij zondag met zijn familie in het Amsterdamse Concertgebouw zou geven is helaas geannuleerd.

Ardavan Kamkar: Over the Wind. (Traditional Crossroads, 80702-4300)