Corsica

Eilandbewoners zijn gek en dat maakt ze leuk. In alles willen ze anders zijn dan hun omgeving en al helemaal als ze onderdeel uitmaken van een land dat ze niet zelf hebben gekozen. Corsica is zo'n eiland en daarom zijn de voetballers ook daar gek en dus leuk. In dergelijke gebieden spelen voetbalclubs een grote rol en de supporterts zijn zelfs niet te beroerd om met zwaar geschut hun aanhankelijkheid aan de club en dus het eigen gebied te illustreren.

Corsica kent twee belangrijke clubs: Ajaccio en Bastia. De laatste vereniging was voor PSV in 1978 de laatste hobbel voordat de Europa Cup 3 werd gewonnen. Dat jaar speelde ook John Rep mee op Corsica. Hij heeft het fanatisme zelf meegemaakt bij de Europese opmars van Bastia: ,,Ik ben af en toe zelfs bang voor mijn eigen publiek. Ik ben niet zo snel bang, maar op Corsica tegen Bastia voetballen is beslist geen pretje. De mensen zijn door het dolle heen.''

Het leuke aan een club als Bastia is dat de fans overal op de wereld zitten. Als Bastia in Stockholm, Edinburgh of Madrid speelt, zal het plaatselijke Corsicaanse eethuis zeker zijn gesloten, omdat personeel en klanten plaats hebben genomen op de tribunes. Al bezoeken ze met maar tien supporters en één vlag zo'n wedstrijd, ze overstemmen met gemak een duizendkoppig publiek. Laat staan wat er in dat jaar van de Europa Cup in het eigen stadion gebeurde. Dat er maar ruimte was voor 10.000 mensen was bijzaak. Alle clubs die hier speelden onderschatten deze factor en dropen huilend af naar huis. Behalve PSV dus in april 1978.

De dag voor deze finalewedstrijd was het een gekkenhuis in de stad. In elke etalage stond een foto van Bastia en uitzinnige supporters scheurden ongecontroleerd door de straten. Meest opvallend echter want bovenstaande uitingen van vreugde komen ook bij ons wel eens voor was het leegschieten van pistolen in het plafond van een schouwburg waar de supporters clubliederen zingen. Dat kennen wij weer niet.

Bastia kwam echter niet tot scoren in de twee wedstrijden. Omdat PSV dat wel drie keer had gedaan won het dit toernooi. Dat neemt niet weg dat het bereiken van de finale voor Corsica in het algemeen en Bastia in het bijzonder wordt beschouwd als een hoogtepunt in de clubgeschiedenis.

Daarna was het hoogtepunt overschreden. Op 5 mei 1992 werd het absolute dieptepunt bereikt, toen een noodtribune instortte, waarbij negentien mensen de dood vonden en ruim tweeduizend gewonden vielen. De belangstelling voor de bekerwedstrijd tegen aartsvijand Olympique Marseille was te groot, zodat de tribunes bezweken. Hoe dramatisch ook, het kan eigenlijk niet anders bij een club die een heel eiland gek maakt.

jurryt@xs4all.nl