`Mijn eerste liefde was het beeld'

Choreograaf en beeldend kunstenaar Piet Rogie schildert met dans. Voor het stuk `Fruitt(h)ree' ging hij een alliantie aan met twee jonge choreografen.

,,Pim Fortuyn is een natuurlijk een relnicht, maar of het ook een kunstnicht is, wordt afwachten voor Rotterdam.'' Wie Piet Rogie (1954) daags na de gemeenteverkiezingen niet bij de les houdt, krijgt een waterval aan politieke analyses over zich heen. De omweg van de politiek naar de dans is kenmerkend voor de Vlaamse beeldend kunstenaar en choreograaf, die sinds 1979 in Rotterdam werkt.

Ooit stapte hij in Gent over van de kunstacademie naar de balletschool: ,,Ik kwam er pas laat achter dat ik ook met dans kon schilderen. Mijn eerste liefde was het beeld. Ik herinner me nog bij mijn grootmoeder thuis de afbeeldingen van Maria en Jezus. Uren kon ik er naar kijken, helemaal gebiologeerd. Goede kunst doet niet anders dan beelden voor eeuwig op je netvlies zetten. Dat is wat ik in mijn werk probeer, nieuwe en blijvende beelden creëren.''

Vorig jaar resulteerde Rogies fascinatie voor het schilderen met dans in de indrukwekkende voorstelling Tragic Torso, waarvoor kunstenaars Francis Bacon en Marlene Dumas de inspiratiebronnen waren. Met de voorstelling Fruitt(h)ree keert hij terug naar het abstracte verhaal in de dans en geeft hij, verrassend voor een beeldend kunstenaar, het decorontwerp uit handen.

Rogie: ,,Ik wilde terug naar soberheid en humor, want die waren de laatste jaren min of meer uit mijn werk verdwenen. Ik werk daarom samen met twee hele jonge choreografen, Bruno Listopad en Megumi Nakamura. De Portugees Listopad kende ik al van de dansacademie en ik hield van de humor van zijn werk. Het andere uiterste vond ik bij Japanse Megumi Nakamura. Haar ijle en sferische dans had het verhalende dat ik graag in de voorstelling wilde. Ik wilde zien wat er gebeurde als we ons werk bijeenbrachten, wat een ontmoeting van onze stijlen zou opleveren. Ik zocht bij wijze van spreken naar iets tussen William Forsythe en Pina Bausch in, een combinatie van abstract en figuratief.''

Rogie werkt in Fruitt(h)ree zijn ideeën over tijd en jeugd uit, en hij citeert daarbij uit de Pensées van de zeventiende-eeuwse Franse scepticus en wiskundige Pascal: ,,We zijn zo onverstandig om rond te dwalen in tijden die niet de onze zijn.'' De choreograaf kan zich oprecht verbazen over de vanzelfsprekendheid waarmee jongeren als Listopad en Nakamura werken en leven. Rogie heeft het idee dat hij zelf, na jarenlang zoeken en veel omtrekkende bewegingen, nu pas begint te maken wat hij altijd had willen maken. In Tragic Torso begon het te kloppen. Door zich aan andere choreografen te spiegelen kan hij de ballast van het teveel achter zich laten en zich concentreren op dans. Fruitt(h)ree is het resultaat van de koppen bij elkaar steken, waarbij de verschillende stijlen de loten van één boom vormen. ,,Een combinatie van verhaal, emotie en vorm, dat is interessant. Als mensen de zaal verlaten met een bepaalde sensibiliteit en een paar beklijvende beelden, is het goed. Dans om de dans is niets voor mij. Er moet een bepaald percentage emotie bij komen.''

`Fruitt(h)ree'. Première vanavond in Lantaren/Venster, Rotterdam. Tournee t/m 26/6. Inl. (010) 2440968 of www.rogie-company.nl