Karakters zonder haarlak

Eerst een blunder van mij. TV7, de VPRO-serie over een commercieel station, is niet alleen gemaakt door het theatergroepje Mug met de gouden tand, aangevuld met échte televisiepersoonlijkheden. Dat schreef ik. Voor de gelegenheid is de Mug tot grote afmetingen opgeblazen en uitgebreid met sterren van onder andere Toneelgroep Amsterdam. Ruime keuze aan talent. De regie is in handen van wel drie mensen, onder wie Gerard-Jan Rijnders.

De kwaliteit van het acteerwerk is er aan af te zien. Daarin onderscheidt publiek drama zich van de meeste drama's op commerciële televisie waar professionele tv-spelers met hun dikke lagen blonde haarlak en hun smetteloze, gesponsorde kostuums zo op elkaar lijken. Het lijkt of ze maar twee mallen hebben: Ken en Barbie. Die wonen niet in Nederland maar in Holiday-land, waar de mensen leven zoals in de reclameboodschappen. Dat ze daar toch niet gelukkig zijn troost de kijker. Bij Westenwind is dat het geval.

Ik vind nog steeds dat TV7 niet zo scherp is als de meesterlijke Amerikaanse serie over een tv-station, Beggars and Choosers, maar de tweede en derde aflevering zijn rustiger en beter gedoseerd dan de eerste, al zouden de afleveringen langer kunnen. TV7 heeft ook de grauwheid van de kantoren van Nederlandse commerciële zenders waar men gewend is aan snel improviseren. Heel anders dan de luxe bij de NOS. De haarlak ontbreekt.

TV7 moet na een aflevering of negen helemaal zijn ingedraaid maar helaas is het dan afgelopen. En dat is de makke van Nederlands publiek drama: te snel voorbij. Je mag al blij zijn als je een paar goede spelers bij elkaar krijgt, want de meesten zijn altijd volgeboekt. Sommigen moeten hun tv-werk tussen de grote toneelvoorstellingen in het land door doen. Dus moet zo'n drama meteen scoren en dat lukt niet altijd. Geslaagde series zijn soms matig begonnen. De vorige serie die ontstond bij de Mug over een woongemeenschap, Hertenkamp, is wel dertig afleveringen doorgegaan en dat is het ten goede gekomen. Deze lichte, komische drama-hybride vond ik het aanzien waard, al was het niet mijn persoonlijke voorkeur. Hertenkamp ontwikkelde een eigen stijl en veel kijkers konden geen aflevering overslaan.

Ook Ernstige Delicten, de detectiveserie op zaterdagavond van de VARA, zou meer tijd moeten krijgen. Ik vind het minder pakkend dan Spangen. Het gaat over lustmoordenaars en de vrouwelijke politie-inspecteur ratelde al haar leerboekkennis af over dit soort verknipte mensen. Alsof ik naar een deskundige in een docudrama zat te kijken. Allengs wordt ze minder stijf. Het mooie van een lange tv-serie is dat de karakters over maanden en jaren veranderen en dat je er als kijker aan gaat hechten. Iedereen kent inspecteur De Cock van Baantjer en het is wel eens prettig om bij hem op een vrijdagavond onderuit te zakken. Helaas zijn de politiekarakters zo plat als een dubbeltje. Daar zou Ernstige Delicten overheen moeten kunnen komen, maar zaterdag is het jammer genoeg afgelopen. Volgend jaar begint een tweede reeks.

Nu andermans blunder. Het is nog erger gesteld met de zogenaamde primeur van Nova over Holbrooke's waarschuwing aan Hare Majesteit over Srebrenica. Deze krant nam het persbericht van Nova niet over. Zes jaar geleden stond het namelijk al hier als afsluiting van een bericht op de voorpagina. Uit een interview waarin Holbrooke kritischer werd ondervraagd dan door Nova-correspondent Twan Huys. ,,Ik heb met uw koningin en met uw leiders gesproken over het Srebrenica-dilemma een maand vóór de tragedie. Iedereen wist dat de Nederlandse troepen op de meest gevaarlijke plaats van het land zaten'', zei Holbrooke toen.

Zo zat het dus, iedereen wist hoe gevaarlijk Srebrenica was, maar niemand deed wat. Dat Holbrooke zijn waarschuwing aan tafel tijdens een Bilderberg-conferentie had geuit verandert het reeds bekende nieuws niet. Nova slaagde er gisteren toch in het Journaal en menig voorpagina te halen. Morgen het nieuws dat de koningin bij een Bilderberg-conferentie in de sneeuw hoorde dat er in Srebrenica heel wat doden zijn gevallen?