Owen Wilson

In een reeks profielen van hedendaagse, toonaangevende sterren deze week Owen Wilson, de acteur/scenarioschrijver die eruit ziet als een slecht gecaste Viking en samen met regisseur Wes Anderson bittere, in fluweel gehulde komedies maakt.

Het is een intrigerend duo, de onvervalste bebrilde nerd Wes Anderson, regisseur van Rushmore (1996) en nu The Royal Tenenbaums en zijn acteur, misschien wel alter ego Owen Wilson, die eruit ziet als een bleue, bleke, slecht gecaste viking en aan al zijn films meeschreef. De carrières van beide studievrienden - ze ontmoetten elkaar aan de Universiteit van Texas tijdens een werkgroep toneelschrijven - lopen parallel als dag en nacht. Owen Cunningham Wilson (Dallas, 18 november 1968) is net als Anderson de middelste uit een gezin van drie jongens. Waar Anderson vanaf zijn kinderjaren met super8-filmpjes in de weer was, groeide Wilson, als zoon van fotografe Laura Wilson, aan de andere kant van de camera op. Hij debuteerde met zijn broers Andrew en Luke in Andersons Bottle Rocket (1996, gebaseerd op de gelijknamige korte zwart-witfilm die ze gezamenlijk in 1994 maakten), een door de kritiek enthousiast ontvangen komedie over de pijn van het opgroeien, waarvoor hij aan het scenario meepende. Net als aan opvolger Rushmore en nu het voor een scenario-Oscar genomineerde The Royal Tenenbaums, eveneens films over de verwarring van het volwassen worden.

Halverwege de jaren negentig trok het hele stel naar Hollywood, waar hun script voor Bottle Rocket de aandacht had getrokken van producent James L. Brooks. Dat resulteerde voor de op dat moment nog totaal onbekende acteur in een credit als `associate producer' voor Brooks' komedie As Good As It Gets (1997). Ondertussen betaalde Owen Wilson de huur met rollen in opschepperige blockbusters als Anaconda (1997), Armageddon (1998) en Jan de Bonts The Haunting (1999), films waarin hij zonder uitzondering het loodje legde als een van de meer excentrieke leden van het team van professionele overlevers dat het genre van de tien-kleine-negertjes-actiefilm voorschrijft.

Zijn vriendschap met Ben Stiller, die nu in The Royal Tenenbaums een van de eenzame hoogbegaafde kinderen van de pater familias uit de titel speelt, dateert uit 1996, toen Wilson een klein rolletje had in Stillers onderschatte zwarte regie van Jim Carrey in The Cable Guy. Met Anderson delen ze een voorliefde voor tragiek tot in het absurde en de deadpan-humor van Bill Murray, de acteur die in Rushmore en de Tenenbaums met een rol wordt geëerd. Het is moeilijk om meteen van Owen Wilson te houden, want hij verleidt niet met zijn uiterlijk, hoe overtuigend hij dat, wederom samen met Ben Stiller in de mannelijke supermodellenparodie Zoolander (2001) ook spéélt. Ingezogen wangen, een arrogante `attitude', die meermalen gebroken neus, verwijfd wufte blikken, op een gegeven moment moet je er wel om in de lach schieten. Anderson, Wilson en Stiller lijken met hun in echte emoties gegronde banaal-gestileerde grappen een kleine komedierevolutie aan te kondigen.