Zeezeilers blij met ondraaglijke hitte

De vijfde etappe in de Volvo Ocean Race begon afgelopen zaterdag met een bizarre botsing tussen de Zweedse SEB en de Duitse Illbruck. ,,Dit incident zal ons tot aan Miami achtervolgen.''

De vijfde etappe in de Volvo Ocean Race van Rio de Janeiro naar Miami was nog geen dag oud, toen de eerste schade werd gemeld. Klassementsleider Illbruck rapporteerde een vuistgroot gat in de romp, opgelopen na een botsing met het Zweedse team SEB. Die botsing was even bizar als onnodig. Illbruck en SEB lagen op dat moment op een kruislingse koers. Illbruck had volgens de internationale regels voorrang, omdat ze over bakboord voer de zeilen staan dan aan de linkerzijde van de boot. Maar SEB verzuimde op tijd haar koers te verleggen en ramde met haar boeg de achterzijde van Illbruck.

,,Een heel vreemd incident'', concludeerde schipper John Kostecki van Illbruck een dag later. ,,We hadden nog daglicht en er stond weinig wind. We konden elkaar duidelijk zien. Wij dachten dat SEB gewoon achter ons langs zou gaan, dat kon makkelijk, maar ze veranderde niet van koers. Op het laatste moment viel SEB wel iets af, maar niet genoeg. Resultaat: een gat in onze romp en de relingpaaltjes eraf.''

Illbruck diende onmiddellijk een protest tegen SEB in, die daarop reageerde met twee strafrondjes van 360 graden. Maar, zo vroeg Kostecki zich af, is dat voldoende straf voor zo'n enorme blunder? ,,We zeilen een etappe van 4500 zeemijl. Dan hoef je niet zo dicht op elkaar te zeilen. De botsing heeft ons ernstig gehinderd en zal ons nog de hele etappe achtervolgen.''

Illbruck zakte naar de laatste plaats. Schipper Gunnar Krantz van SEB koos ervoor zo min mogelijk woorden vuil te maken aan zijn fout: ,,De strafrondjes zijn niet gunstig voor onze positie, maar we racen weer en dat voelt goed.'' SEB verloor de vorige etappe in de Zuidelijke Oceaan zijn mast en kon zodoende de etappe niet reglementair uitzeilen. Het team staat een na laatste in het algemeen klassement.

Illbruck heeft zich inmiddels hersteld. Vanochtend lag de boot in derde positie. In de tweede etappe dreigde de Duitse boot, met de Nederlandse trimmer Dirk de Ridder, de eerste nacht te zinken, maar won uiteindelijk die etappe. Aan het begin van de derde etappe overleefde het team de eerste avond een tornado. Nu kampt het team, net als de andere zeven teams, met de ondraaglijke hitte van de tropen.

,,We dachten dat het warm was in Rio'', schreef de Nederlandse co-schipper Bouwe Bekking van de Amers Sport One gisteren. ,,Maar midden op de oceaan is het nog veel warmer. De eerste tekenen van uitdroging zijn al gesignaleerd. Van onze dokter-navigator moeten we acht liter water per dag drinken. Vreselijke klus, want dat water is ook lauw. We hebben alleen warm eten en daar heeft niemand zin in. We missen een ijskast, ijsco's en een airco.''

Toch prefereren alle zeilers naar eigen zeggen deze hitte boven de extreme kou en gevaren van de vorige etappe, toen ze over de Zuidelijke Oceaan voeren. ,,Dit is geweldig zeilen'', luidde het commentaar van Team Tyco. ,,Op een ruimewindse koers richting Miami, vlak water, lekker briesje, wat willen we nog meer? Het enige probleem dat we hebben zijn de tropische buien. Het devies luidt: snel en accuraat zeilen met op tijd de juiste zeilwissels. Een verkeerde inschatting kan je zo een paar mijl kosten.''

Elke mijl is op dit moment kostbaar. Een kopgroep van vijf boten lag vanochtend binnen drie mijl van elkaar met Team Tyco nipt op de eerste plaats. Team SEB met de Nederlandse navigator Marcel van Triest volgde als laatste op een achterstand van zestien mijl. Dat zegt weinig. Van Triest is afkomstig uit de Franse school van navigatoren, die vaak een `alles of niets'-tactiek volgen. Van Triest heeft eerder voor verrassingen gezorgd.

De vloot heeft nog zo'n vierduizend mijl te gaan naar finishplaats Miami. Daar worden de boten rond 27 maart verwacht.