Sim-locks verwijderen in de kroeg

Mag het slot van mobieltjes worden verwijderd? Een rechtbank in Maastricht doet daar vandaag uitspraak over. Zakenlieden maken inmiddels goed geld met het weghalen van de `sim-locks'.

Tien voor zeven 's avonds. Als Martin Haulussy voor zijn werk café De Clipper op de Overtoom binnenloopt, is dat niet om tot diep in de nacht bier te tappen.

Barvrouw Mien groet Haulussy vriendelijk. Aan een tafel verderop zitten zijn eerste klanten al op hem te wachten.

In het vage schijnsel van de kroegverlichting schuift de dertigjarige ondernemer uit Capelle aan den IJssel met tafels en stoelen tot hij een klein bureautje heeft gecreëerd. Om hem heen zet hij twee laptops en een kist vol kabels en andere elektronica neer. Met deze uitrusting gaat hij de komende twee uur mobiele telefoons van sim-locks ontdoen.

Telecomaanbieders (zoals KPN en Ben) voorzien mobiele telefoons van een elektronisch slot (sim-lock), om te verhinderen dat klanten met een simkaart van een andere telefoonmaatschappij gaan bellen. Op de verwisselbare simkaart – niet groter dan een postzegel – bevindt zich een chip met daarop essentiële gegevens van de beller. De aanbieders verdedigen het gebruik van de concurrentiebeperkende sim-locks met het argument dat zij de subsidies op mobiele telefoons moeten terugverdienen. Vooral in de begindagen van de mobiele telefonie boden de aanbieders telefoontoestellen ver onder de kostprijs aan om zo een klantenkring op te bouwen. De sim-locks zitten voornamelijk op pre-paid telefoontoestellen.

Haulussy begon vier jaar geleden met het verwijderen van sim-locks. Inmiddels heeft hij er zijn beroep van gemaakt. Verwijdertarief: 16 euro. Zijn droom is om met het verdiende geld een broodjeszaak te openen.

Telecombedrijven zijn niet blij met de ontwikkeling. ,,Kolder!'', roept een klant van Haulussy, ,,ik kan ook wel auto's weggeven en zeggen dat je bij mij moet tanken, maar zo werkt dat niet.'' De waakhond van de telecommarkt, de Opta, zegt in een reactie dat ,,de subsidies op toestellen en daarmee de hantering van de sim-locks'' beter tot het verleden kunnen behoren.

Inmiddels zitten er meer mensen met hun mobieltje in de aanslag op Haulussy te wachten dan er kroeggasten zijn. De volgende die binnenkomt vraagt achteloos wie de laatste is, alsof hij de wachtkamer van zijn huisarts binnenkomt. Stamgast Wout kan er wel om lachen: ,,Zo gaat het bijna elke woensdag. Maar op andere dagen is het ook wel druk hoor. Maandag is er de biljartcompetitie en vrijdag wordt er veel gedart.''

Terwijl Haulussy met een telefoon bezig is, vertelt een nieuwe klant dat hij de telefoon van zijn moeder heeft gekregen. Hij wil er een Tele2-abonnement op aansluiten, maar is niet zeker of het wel mag. Haulussy: ,,Er bestaat geen wet die het verbiedt. De telefoon is jouw eigendom, dus mag je ermee doen wat je wilt.'' Het openbaar ministerie denkt daar anders over. In Maastricht loopt vandaag een proefproces van drie jaar ten einde tegen een man die in 1998 sim-locks verwijderde van telefoons, die hij vervolgens in het buitenland doorverkocht. Hem is inbreuk op de auteurswet, computervredebreuk en heling ten laste gelegd. Vandaag doet de rechter uitspraak en zal blijken of het verwijderen van sim-locks in de toekomst nog mag.

Haulussy weet van de rechtzaak, maar verwacht er niet veel van. Hij denkt dat de verdachte niets te verwijten valt, omdat de software voor het verwijderen van de sim-locks overal op internet wordt aangeboden. Mocht het toch illegaal worden, dan zegt hij er meteen mee te stoppen. Haulussy: ,,Alleen denk ik dat je er niets mee oplost. Kijk maar naar Duitsland. Daar is het unlocken verboden en nu worden er op grote schaal doe-het-zelf-pakketten verkocht. Dat mag weer wel. Als het illegaal wordt zullen er altijd mensen blijven die commercieel sim-locks verwijderen, alleen voor een veel hogere prijs.''