Steil skiën voor beginners

Voor beginnende skiërs met kinderen is het Reuzengebergte in Tsjechië ideaal, merkte Paul Steenhuis. Rustig en niet duur.

De belangstelling uit Nederland voor het goedkope skigebied in Tsjechië, het Reuzengebergte, op de grens van Polen en Tsjechië, zou dit seizoen zijn afgenomen. Maar Chris de Rijke, de Nederlander die na de val van de Muur in Tsjechië een skischool begon, merkt daar niks van. ,,Ik heb juist meer boekingen'', zegt hij. Zijn skischool is gevestigd in het dorpje aan de voet van de hoogste berg in het Reuzengebergte, de 1.602 meter hoge Sneeuwkop of de Sneeuwberg, Snezka op zijn Tsjechisch. Het dorpje heet dan ook Pets onder de Sneeuwkop, Pec pod Snezkou.

,,Ik heb altijd geskied, vanaf mijn vierde , met mijn ouders in Oostenrijk'', vertelt De Rijke. Daarna werd hij ski-instructeur in Oostenrijk. Hij wilde graag een skischool beginnen. ,,Maar het zat potdicht in Oostenrijk.''

Na de val van de Muur, toen midden-Europa weer openging voor West-Europeanen, zag De Rijke, die met een Tsjechische is getrouwd, kansen in het Reuzengebergte – al voor de oorlog een geliefd ski- en langlaufgebied. Hij noemde zijn skischool Happy Hill, kennelijk geïnspireerd op Bobby Mc Ferrins hit `Don't worry, be happy'. De school is inmiddels uitgegroeid tot een van de grootste in het gebied. Er werken vijftig Nederlandse en Tsjechische skileraren, die hun brevet in Oostenrijk hebben gehaald. Naast skilessen biedt de school de mogelijkheid om kinderoppassen en kindercrêches te regelen, zodat ouders skilessen kunnen nemen.

,,Het is hier ideaal voor families'', zegt De Rijke. ,,Die komen hier veel. Het is niet duur en er zijn geen hele steile afdalingen, een ideaal gebied voor beginners.''

Dat klopt. In vergelijking met de machtige Alpen zijn de oude afgesleten bergruggen van het Reuzengebergte molshopen. Maar voor een beginnende – of in mijn geval een herintredende – skiër zijn de Tsjechische berghellingen af en toe steil genoeg. Zeker als er achter de skileraar van skilift naar skilift geskied moet worden langs bospaden die de vorm van een lange witte badkuip hebben, en waar je naar beneden suist terwijl de stammen van de hoge met sneeuw bedekte dennen langs je zoeven. Dat nooit meer denk je, na het volbrengen van een blauwe afdaling (niveau: makkelijk).

De ski-juf doet het nog eens voor als ik met vijf mede-Nederlandse beginnende skiërs en een Engelse dame op de ski's sta na te trillen. Gewoon blijven remmen, in de sneeuwploeg. ,,Of je laat je gewoon vallen als je denkt: nu duik ik tegen een stam aan'', zegt een onverschokken Noord-Hollander uit Velserbroek.

Onze kinderen, beginnende tieners, skiën vrolijk langs op weg naar de steilere en langere rode pistes, even verderop. Don't worry.

Het is niet overdreven druk bij de liftjes. Voor zover mijn herinnering betrouwbaar is, moest ik vroeger als tiener in Zwitserland langer op mijn beurt wachten. En je wordt ook niet de hele tijd van de sokken geskied door doorgewinterde skiërs.

Ons hotel ligt op de Cerna Horna, de een-na-hoogste berg van het Reuzengebergte pal naast de Snezka. Op 1.100 meter hoogte is het een een uit zijn krachten gegroeide bergschuilhut, een bouda (spreek uit boeda) op zijn Tsjechisch. De Kolinská Bouda is een houten, blokhutachtig gebouw met zo'n veertig kamers, een piepklein zwembadje, een sauna, sportzaaltje, restaurant, poolbiljart en pingpongtafel. Een pingpongtafel als ontmoetingsplaats voor jongeren is onmisbaar voor een geslaagde vakantie – waar dan ook in Europa, ongeacht het seizoen. Dat de pingpongtafel op de eerste dag kapot blijkt, is dan ook een tegenvaller. We zitten opgesloten, hoog op de berg met zo'n tien meest Nederlandse gezinnen in het hotel, waar we met een groot rupsbandvoertuig door de sneeuw heen zijn gebracht vanuit Pec pod Snezkou.

Er hangt een een Agatha Christie-achtig sfeertje 's avonds in het hotelrestaurant waar de Boheemse keuken hoogtij viert, met krokante aardappelkoekjes met knoflook en Tsjechische kaassoep. Je verwacht ieder moment dat detective Hercule Poirot of Miss Marple binnenkomt en zegt: `Niemand de deur uit, want er ligt een met een skistok vermoord lijk in de sauna.' Nu waagt niemand zich, als het donker is, ook nog in de nacht buiten op de berg: je zou jammerlijk verdwalen en doodkleumen. Aan après-ski wordt de eerste dagen van de skiweek in Tsjechië niet gedaan: iedereen valt om negen uur als een blok in slaap na de hele dag skiles, vlak naast het hotel en daarna op de iets verderop gelegen pistes. Maar gaandeweg komen de gasten los, ook omdat je samen les neemt, vanuit de bouda, volwassenen in een groep en kinderen samen. En dan komen de verhalen, over verdwalen met de eerste les langlaufen, of bijna verdwalen in een sneeuwstorm na een afdaling naar het dorp (waar niet veel te beleven is: restaurants, skiverhuur en hippe snowboardwinkel). En steeds is er de stevige Boheemse keuken, aangevuld met halve liters bier. Als blijkt dat er naast de Tsjechische oploskoffie ook nog echte koffie is, dan wil je na niet meer weg van de skiberg, waar in een week zeker een meter sneeuw is gevallen. Het is er niet zo luxe en hoog en druk als in bekende West-Europese ski-oorden, maar het is er aantrekkelijk kleinschalig en rustig. En binnen drie dagen ski je van de rode pistes dankzij de `Tsjechisch-Oostenrijkse lesmethode'. Je waant je al bijna een volleerd skiër.

HOE KOM JE ER

Amsterdam-Pec pod Snezkou is ongeveer 1.000 kilometer rijden. Met de auto ben je in ruim tien uur in het Tsjechische Reuzengebergte. Via Arnhem of Enschede naar Dresden en je bent aan de Tsjechische grens, en vlak daarbij ligt ook het eerste en populairste Reuzengebergteski-oord Harachov (veel bustoeristen). Er zijn verschillende reisorganisaties die wintersport (en zomer-)reizen naar het Reuzengebergte organiseren, zoals Tsjechoreizen (www.tsjechoreizen.nl) en Euroholidays (www.euroholidays.nl). Pec pod Snezkou is een van de kleinere oorden. Skishool Happy Hill heeft een eigen website: www.happyhill.cz. Webcams met sneeuwhoogten onder meer op www.tsjechie.nl