Stefan Cifolelli vindt de opera tof

Tv-shows als Starmaker genereren popsterren. Kan zoiets ook in het klassieke genre? Gerda Telgenhof sprak met Stefan Cifolelli, tenor in de dop en winnaar van een tv-competititie.

,,Tof'' vindt hij het: zijn recente tv-succes, zijn opleiding aan het conservatorium, het lonkende zangersleven. Stefan Cifolelli is een veelbelovend Belgisch zangtalent van net 21. In Nederland baarde hij opzien in de laatste serie afleveringen van Una Voce Particulare, de Tros-tv-competitie voor talentvolle amateurzangers, gepresenteerd door bas-bariton Ernst Daniël Smid. Stefan won de finale met een mooie vertolking van Massanets `Pourquoi me réveiller' uit de opera Werther, een aria die daarna is verschenen op een cd met opnamen van de finalisten van het programma.

In het Antwerpse etablissement waar we hebben afgesproken verontschuldigt hij zich voor zijn gebleekte haarpunten. Een overblijfsel uit januari van Donizetti's opera Don Pasquale, een productie van de Operastudio – voor jonge zangers – van de Munt in Brussel. ,,Mijn eerste opera-ervaring. Tof was het, een flashy productie. Ik was er een coiffeur in.'' Binnenkort gaat de schaar in de gele punten en is hij weer net zo donker als toen hij op tv optrad. Eigenlijk had hij al twee jaar geleden met Una Voce willen meedoen. ,,Het team dat de zangers selecteert is gelukkig verstandig. Mijn techniek was toen nog niet in orde en ze raadden me aan nog even te wachten. Het was een geweldige ervaring. Je krijgt een podium, een kostuum en een heel orkest. Tijdens de optredens was ik niet zenuwachtig, alleen ervoor voelde ik me efkes strak. Het moeilijkst vond ik dat alles om je heen beweegt, overal bewegen camera's en lopen mensen.''

Stefan Cifolelli heeft een lichte, hoge stem en zal naar verwachting uitgroeien tot een lyrische tenor. Hij droomt van rollen in opera's van Mozart, Bellini, Donizetti en Bizet, maar wil zich ook aan de liedkunst wijden. In tegenstelling tot de lagere mannenstemmen zijn tenoren schaars. Elk koor, elk muziektheatergezelschap vecht om tenoren. ,,Als tenor kun je direct werk krijgen, maar ik werk liever aan een carrière op lange termijn. Ik sta wel te popelen, maar een stem is kwetsbaar. Ik besef dat ik eerst nog heel veel moet studeren. Daarbij horen ook reizen naar het buitenland om masterclasses te volgen bij bekende zangers. We zijn nu al een beetje aan het sparen. Het is een dure opleiding en het is in België moeilijk om studiebeurzen te krijgen.''

Stefan woont nog bij zijn ouders in Hoboken. Zijn vader is een lasser van Italiaanse afkomst, zijn moeder werkt op het Antwerpse gemeentehuis. ,,Ik kom niet uit een muzikale familie, maar we luisterden wel naar de Napolitaanse liederen, gezongen door grote Italiaanse tenoren. Ik zong altijd graag en toen ik negen was begon ik op te treden op familiefeestjes. Pavarotti was in die tijd mijn grote voorbeeld.''

De middelbare school, humaniora in België, ging hem niet zo best af. De muziekschool en de Vlaamse jeugdopera waarin hij zong, bevielen hem beter. ,,Ik ontdekte toen de kunsthumaniora. Ik ben naar een Nederlandstalige school in Brussel gegaan waar we instrumenten leerden bespelen en aan koorzang, solfège en muziekgeschiedenis deden. Daar is het gebeurd, al vond ik het in het begin moeilijk te aanvaarden dat je eerst basistechniek moet opdoen om te kunnen zingen. Ik zong altijd maar wat. Nu ik meer kennis heb, besef ik dat je die techniek nodig hebt.''

Sinds kort zit hij op het conservatorium waar hij probeert de vierjarige eerste fase versneld, in één jaar, af te ronden. Daarvoor moet alles wijken. De zomervakantie brengt hij door in de abdij van Kortenberg, aan de Summer school for young singers. Tijd voor hobby's en sport, afgezien van de dagelijkse wandeling van het station naar het conservatorium, is er niet. ,,Zingen vraagt grote rust en controle van je lichaam. Je mag niet moe of verkouden zijn, niet feesten en geen alcohol drinken. Een stem is zo gevoelig, als je een middag in de zon zit, kun je een optreden 's avonds wel vergeten. Ik oefen thuis uren per dag. Gelukkig staan mijn ouders volledig achter me, ze genieten ervan. Van de buren heb ik geen last, behalve die ene keer dat de politie aan de deur kwam. Maar toen stond ik ook om vier uur 'snachts nog te zingen.''

Komende optredens van Stefan Cifolelli: 13/4, Boerentoren, Antwerpen (liederen); 20/4 Luik in de Vesperae Solennes de Confessore van Mozart.