Voetbal is voor mannen

De Nederlandse vrouw verwierf stemrecht, maar kreeg de halve eeuw daarop geen mogelijkheid het voetbalveld te betreden. Pas in 1972, zo'n halve eeuw later, mocht dat ook. Misschien heb ik iets gemist, maar het heeft mij altijd verbaasd dat tijdens de feministische golf dertig jaar geleden relatief weinig interesse was voor deze sekse-discriminatie. Waren de feministen in die tijd bang om een van de laatste mannelijke bolwerken te slechten of hadden ze het niet eens door? Want het is heel merkwaardig dat vrouwen al decennia streden tegen de vele vormen van achterstand, maar daarbij de grootste volkssport over het hoofd zagen.

De heren van het KNVB-bestuur maakten van hun hart geen moordkuil en gaven strijders voor gelijke rechten bakken met munitie. In 1962 werd bijvoorbeeld gesproken over vrouwelijke scheidsrechters. De afdeling Noord-Holland had verzocht ook dames als arbiter een wedstrijd (van alleen mannen natuurlijk) te mogen leiden. Geen sprake van, luidde het oordeel. Alhoewel ir. H.F. Hopster wel zag dat de tijden veranderden. `Weliswaar verklaart hij zich geen groot voorstander van het aanstellen van vrouwelijke scheidsrechters', staat in het notulenboek, `aan de andere kant moeten wij wel rekening houden, dat de tijden veranderen'. Waarna Hopster het luisterend publiek wellicht verbijsterde met het volgende voorbeeld: `Wij zijn zelfs gewend geraakt aan vrouwelijke politie-agenten.' Maar daarmee lieten de aanwezigen zich niet vermurwen. `De voorzitter blijft het bezwaarlijk vinden vrouwelijke scheidsrechters aan te stellen. Voetbal is een sport voor mannen en niet voor vrouwen. Spreker is er bijzonder bang voor, dat mannelijke scheidsrechters zullen worden afgestoten als wij vrouwen dit leidinggevend werk laten verrichten.' En daarop sloeg de voorzittershamer dit punt van tafel.

Nu is alles anders en doen vrouwen in het Nederlandse voetbal bijna op gelijkwaardig niveau mee. Bijna, want geen sportprogramma komt snel op het idee om een wedstrijd van het Nederlands vrouwenteam rechtstreeks uit te zenden, wat in een land als Duitsland wél gebeurt. Toen ik enkele jaren geleden een bezoek bracht aan vrouwelijk Oranje kwam ik op hetzelfde moment aan als enkele internationals, die door hun vriend achterop de fiets werden weggebracht. De faciliteiten bij de mannelijke collega's zijn dan iets beter verzorgd.

En wat scheidsrechters betreft, is het niveau ook nog niet helemaal op hetzelfde niveau. De eerste vrouwelijke wedstrijdleider in de eredivisie moet nog komen, maar dat heeft niets te maken met vooringenomenheid in Zeist. Integendeel: ,,Voor vrouwen geldt hetzelfde als mannen die fluiten bij het betaalde voetbal'', zei de KNVB in een reactie. ,,Omdat iedereen moet voldoen aan de gestelde regels voor dat niveau. Een vrouw moet dezelfde weg bewandelen als een man, en wordt alleen beoordeeld op haar kwaliteiten.'' Zoals ze in 1962 al deden bij de politie.

jurryt@xs4all.nl