Raadsverkiezingen 1

Pim Fortuyn is niet het bewijs van een gezonde democratie, alwaar de goedwillende burger optimaal zijn stem kan laten gelden. Laten wij dat vooropstellen: Fortuyn is het bewijs van het onvermogen van de democratie om als politiek systeem op uiterst complexe maatschappelijke verschijnselen stabiliserend te reageren. Het tegendeel is immers het geval: bij sociale onrust lijkt democratie slechts behulpzaam en radicaliserend ten behoeve van dat menselijk ongenoegen te kunnen werken.

Fortuyn heeft een afdoende, slimme en brutale bek gehad zijn ongenoegen op een effectieve wijze aan het volk kenbaar te maken. Hij is een goede verleider gebleken. Al die mensen die iets van het islamitische kwaad meenden te voelen, hebben druk `ja' schuddend bevestigend gereageerd op de vlijmscherpe analyses van de gewezen professor. Zij hoefden gelukkig geen seconde langer te twijfelen over hun stemvoorkeur. De straatmessias was opgestaan.

Het moge duidelijk zijn: de met alle recht genoemde aardverschuiving is niet het gevolg geweest van een diep en duidelijk beredeneerd keuzepatroon van het electoraat. Het succes van Fortuyn is een afgietsel van verwend ressentiment en nijdigheid. Het is niet het product van een verfrissende en interessante politiek-visionaire tournure, maar van een politiek vluggertje.

En de gevestigde orde... Wat valt daarover te zeggen? Onbekwame struisvogelpolitiek, werkelijk incapabel om te anticiperen, en te reageren blijkt nu. De elite is maar niet in staat het nieuwe vocabulair te ontwikkelen de maatschappelijke veranderingen in een duidelijk algemeen verhaal te vertalen.

De vraag is dus deze: wie durft nu eindelijk het spits af te bijten en een eerste genuanceerde en niet-simplistische analyse te geven van de huidige sociaal-politieke constellatie; zonder direct in beschuldigingen of verdedigingen te vervallen, aangezien zij aan elk adres te maken zijn?

Dat er eindelijk een poging gedaan is, hoewel gevaarlijk en amateuristisch, laten we daarover duidelijk zijn. Het is in ieder geval iets dat zowel vriend als vijand Fortuyn moet nageven: Pim is een politicus van de persoonlijke directheid die niet bang is zijn gezicht te verliezen.