Diva met veel flair

Richard Groenendijk wilde vroeger Liberace worden, zegt hij, en in zijn derde soloprogramma verschijnt hij niet alleen in de bijbehorende bontjas – met een sleep van enkele meters – maar ook met de bijpassende sterallures. Hij vindt het, zo te zien, vanzelfsprekend dat hij de lachers op zijn hand heeft. Hij beschikt immers over een fenomenale flair, een groot typeurstalent en een aanstekelijk soort valsenichterigheid. Maar daarnaast klinkt er ook iets verongelijkts in zijn optreden door: zo veel bijval sinds hij vier jaar geleden werd ontdekt op het Amsterdams Kleinkunstfestival, en toch nog steeds geen Liberace.

In zijn vorige programma vond ik Groenendijk een man met veel mogelijkheden die niet altijd goed leek te weten hoe hij die het best kon benutten. En ook in Nep, zijn huidige, hinkt hij weer op diverse gedachten. Enerzijds leeft hij zich uit in een pathetisch soort luisterliedjes en zelfs een ongeloofwaardig nummertje croonen en anderzijds is hij een volleerde komiek die dolle verhalen vol exuberante beledigingen vertelt. Hij is uiterst malicieus als hij vindingrijk de spot drijft met Liesbeth List, Adelheid Roosen en Paul van Vliet. En na de pauze trekt hij de teugels strak met een sobere monoloog over de potenrammers die het ,,een vriend van mij'' voorgoed onmogelijk hebben gemaakt nog langer onbevangen over straat te lopen. Dat is gaaf cabaret.

Maar af en toe heeft hij weer dat verongelijkte van de miskende diva, dat niet elke keer door zelfspot wordt gecompenseerd (,,dat ik nog zo kittig ben, jongens, dat is eerlijk een raadsel hoor''), en soms ook het overmoedige van iemand die geen maat weet te houden en daarom veel te banale grappen maakt. Zo blijft er, vind ik, iets ongemakkelijks aan Richard Groenendijk: een overvloedig talent dat nog steeds niet in goede banen is geleid.

Voorstelling: Nep, door Richard Groenendijk. Regie: Selma Susanna. Gezien: 3/3 in Nieuwe de la Mar, Amsterdam. Tournee t/m 25/5. Inl. (020) 6718298, www.finkers.nl