Schröder zwijgt over commando's in Afghanistan

De regering-Schröder is in verlegenheid gebracht door Amerikaanse loslippigheid over de Duitse commando's in Afghanistan.

De wijze waarop de Duitse bondsregering parlement en publiek informeert over de inzet van Duitse troepen in Afghanistan heeft haar op curieuze wijze in verlegenheid gebracht. Waarom moest het Duitse publiek van de Amerikaanse minister van Defensie Donald Rumsfeld vernemen dat Duitse commando-eenheden betrokken zijn bij het recente offensief in Oost-Afghanistan?

Afgelopen weekeinde maakte Rumsfeld bekend dat soldaten uit in totaal zeven landen deelnemen aan de aanvallen die inmiddels negen Amerikaanse slachtoffers hebben geëist en waarbij aan Amerikaanse kant veertig gewonden zijn gevallen. In totaal 1.500 soldaten uit Australië, Canada, Denemarken, Frankrijk, Noorwegen én Duitsland opereren in de frontlinie, zei Rumsfeld.

De Duitse autoriteiten reageerden gepikeerd. ,,Ik druk me zeer terughoudend uit'', zei Franz Borkenhagen, woordvoerder van de Duitse minister van Defensie Rudolf Scharping, ,,Ik had gewild dat de informatie over de inzet van Duitse manschappen in dit verband op dit tijdstip niet op deze manier bekend gemaakt zou zijn.''

De mededeling van Rumsfeld overviel ook de voorzitter van de defensiecommissie in de Bondsdag, de SPD-politicus Helmut Wieczorek. ,,We waren ervan uit gegaan dat de situatie in Afghanistan rustiger zou worden en hadden de hoop dat het niet tot een grootschalige inzet zou komen.''

Wieczorek had vorige week zelf al irritatie gewekt in het Duitse ministerie van Defensie met de opmerking dat tweehonderd leden van de speciale commando-eenheden KSK in Afghanistan actief waren. Defensie corrigeerde Wieczorek toen met de mededeling dat het slechts om 100 soldaten ging, conform het mandaat dat de regering vorig jaar kreeg van de Bondsdag. Wieczorek moest zijn loslippigheid bekopen met een tik op de vingers van kanselier Schröder.

De Duitse regering rechtvaardigt haar stilzwijgen met een verwijzing naar de veiligheid van de Duitse troepen. ,,U kunt toch niet verwachten dat we zeggen waar en hoe onze elitetroepen ingezet worden'', zei Schröder tegen die Zeit. ,,Dat is toch niet serieus. We zouden onze soldaten in gevaar brengen.''

Maar na de faux pas van Wieczorek en de openheid van Rumsfeld ziet de Duitse regering zich geconfronteerd met aanhoudende vragen om meer informatie over de wederwaardigheden van Duitse soldaten die in een levensgevaarlijke omgeving opereren en met toenemende kritiek op de strikte geheimhouding. ,,Weet de Duitse regering wel wat er aan de hand is'', vroeg de oppositie zich hardop af. De buitenland-driehoek van de bondsregering – Schröder, Fischer en Scharping – stelt zich autoritair en hooghartig op, oordeelde de conservatieve Frankfurter Allgemeine Zeitung. Bovendien holt de regering het informatierecht van het parlement uit, aldus de krant.

Op de achtergrond speelt de vraag hoe veilig de 900 Duitse militairen zijn die in Kabul zijn gestationeerd in het kader van vredesmacht Isaf. ,,Welke emoties de strijd van de KSK-troepen bij de verschillende Afghaanse fracties zal losmaken is niet te voorspellen'', constateerde Der Spiegel. Britse Isaf-soldaten werden onlangs beschoten. De Duitse rol in Kabul wordt intussen steeds groter. De Britten willen dit voorjaar de leiding van Isaf overdragen aan een ander land. Duitsland wil die taak niet op zich nemen, maar heeft intussen wel de tactische verantwoordelijkheid voor de multinationale troepenmacht op zich genomen. De Britten blijven voorlopig verantwoordelijk voor de politieke coördinatie met de regering-Karzai, de Verenigde Naties en de Verenigde Staten.