Sharons weg: erop los slaan

Ariel Sharon maakte gisteren duidelijk wat hij wil: erop los slaan tot de zege is bereikt en de Palestijnen zijn verslagen. ,,Er is geen politiek perspectief.'' Het is een beleid dat het voortbestaan van de staat Israël in gevaar kan brengen.

Het lijkt wel alsof de Palestijnen de geluidsbarrière van het anti-Israëlische geweld hebben doorbroken zoals Israëlische straaljagers in hun duikvluchten Palestijnse doelen bombarderen. De Israëlische precisieraketten die vannacht enkele tientallen meters van het hoofdkwartier van de Palestijnse leider Yasser Arafat insloegen, geven – evenals de in hoog tempo uitgevoerde Palestijnse aanslagen – aan dat de Israëlisch-Palestijnse oorlog snel escaleert.

De doden aan beide kanten hebben geen boodschap meer aan de vraag ,,wie er begonnen is''. Het zou er nu om moeten gaan hoe er aan dit bloedvergieten een einde kan worden gemaakt. De Israëlische premier Ariel Sharon weet precies hoe dat moet. Gisteren zei hij opnieuw, ditmaal in het parlement, dat ,,Israël zal zegevieren''. Hij sprak als een veldheer die geen ander doel heeft dan de vijand vernederend te verslaan.

Nog nooit heeft een Israëlische premier zich zo oorlogszuchtig jegens de Palestijnen uitgelaten als Sharon gisteren. ,,Het is niet mogelijk overeenstemming te bereiken met de Palestijnen totdat ze begrijpen dat ze verslagen zijn. Zolang ze dat niet begrijpen, zullen we niet met ze onderhandelen. We zullen er uitsluitend op los slaan'', zei hij.

Ter rechtvaardiging van deze uitspraak zei hij ook : ,,Het is zij of wij. Wij mogen niet worden gebroken, zelfs als we verschrikkelijke pijn hebben.''

Voor Sharon is Israël, net zoals in 1948, in een wrede strijd om het voortbestaan gewikkeld. ,,We zijn in oorlog met een wrede en bloeddorstige vijand. Ze moeten pijn krijgen van onze slagen. We moeten hen verliezen toebrengen, zodat ze de pijn goed zullen voelen. Er is geen politiek perspectief. Er is uitsluitend een veiligheidsperspectief'', zei hij.

De waarschuwingsraketten die vannacht vlakbij Arafats hoofdkwartier insloegen, zijn de voorbode van een beslissing van Sharon om tanks terug te sturen naar Arafats kantoor in Ramallah. Dat zou betekenen dat het huisarrest van Arafat opnieuw wordt ingesteld. In de loop van de dag zal het veiligheidskabinet daarover beslissen.

Sharon kan niet duidelijker laten zien dat hij Arafat opnieuw wil vernederen en dat hij de Palestijnse leider in maart niet naar Beiroet zal laten gaan om daar samen met andere Arabische landen te praten over de vredesideeën van de Saoedische kroonprins Abdullah. De Egyptische president Husni Mubarak interpreteerde gisteren, toen hij in Washington een top tussen Sharon en Arafat voorstelde, de gemoedstoestand van Sharon niet goed. Wonderen hebben zich hier alleen in bijbelse tijden voorgedaan.

De oorlogstaal van Sharon wordt niet alleen versterkt door de Palestijnse aanslagen. Binnen de Likud-partij wordt hij opgejaagd door ex-premier Benjamin Netanyahu die gisteren nog de vernietiging van het Palestijnse zelfbestuur predikte. Sharon is uiterst gevoelig voor deze aanvallen van Netanyahu omdat zijn populariteit snel daalt. Volgens opiniepeilingen is de ex-premier binnen Likud favoriet.

In een hoofdartikel onder de kop ,,bewind van heethoofden'' merkt de Israëlische krant Ha'aretz vanochtend op dat de ophitsende taal die vroeger slechts aan de zijlijnen van de politiek werd gehoord, nu het centrum heeft bereikt. Zonder voorbij te gaan aan de verantwoordelijkheid van Yasser Arafat voor de ernstige escalatie van de afgelopen dagen, legt Ha'aretz de verantwoordelijkheid ook bij de Israëlische regering en in het bijzonder bij Sharon. ,,Hij doet niets om een einde te maken aan de botsing, hij stookt het vuurtje op'', schrijft de krant.

Ha'aretz is van oordeel dat het lot van Israël voor een groot deel in handen is ,,onevenwichtige lieden''. Voortzetting van dit bewind is volgens de krant een gevaar voor Israël.