Schilderswijk herkent Rosenmöller niet

Even tast GroenLinks-lijsttrekker Paul Rosenmöller met zijn ogen de volle tafels in het Marokkaanse koffiehuis `Middellandse Zee' in de Haagse Schilderswijk af. Dan schuift hij aan bij vijf jongens en opent met een resoluut: ,,Wat is jullie grootste probleem?''

Een paar minuten later staat hij weer op straat. Daar treft hij een naar buiten gevluchte, 24-jarige stoere jongen – naam onbekend – die zijn tranen niet kan bedwingen. Hij is sinds zijn tiende in Nederland, maar moet nu het land uit. Rosenmöller luistert: de jongen kon op zijn achttiende geen verblijfsvergunning regelen. Hij was `in aanraking' geweest met justitie, begrijpt Rosenmöller na aanvullende uitleg van de meegekomen Femke Halsema, justitiespecialiste van GroenLinks. ,,Jij kan zeggen wat je wil'', klaagt de jongen. ,,Ik loop elke dag op straat. Ik word opgepakt.''

De Haagse Schilderswijk was gisteren de laatste etappe van de `verkiezingskaravaan' die de landelijke top van GroenLinks voor de gemeenteraadsverkiezingen door het land voerde. Het is niet de makkelijkste stop. De Haagse afdeling van GroenLinks is een zorgenkindje. Zij was in het nieuws vanwege een slepende interne ruzie rondom het Turkse lid A. Daskapan. Nu is de ruzie voorbij, maar resten twee vragen. Eén: weten de kiezers van de teruggekeerde eenheid? Twee: hoeveel (allochtone) kiezers trekken de afgescheiden ruziemakers, die met een alternatieve en bijna geheel allochtone lijst deelnemen aan de raadsverkiezingen?

Beide vragen worden niet beantwoord op de wandeling van GroenLinks door de Schilderswijk. Overal hangen posters van partijen en hun Turkse kandidaten – de lokale verkiezingen lijken hier meer te leven dan elders in de stad - maar Rosenmöller en Halsema worden op straat niet herkend. De lokale GroenLinks-kandidaten Bircan Bozbey en Muharrem Cengiz spelen een hoofdrol: ze houden toespraakjes in Turkse en Koerdische koffiehuizen. Ze vertalen een toespraak van Rosenmöller, die roept: ,,De rechtse krachten worden wat sterker, we moeten een goed tegenwicht bieden!'' Ze bemiddelen als een man met opengevouwen paspoort zijn probleem komt uitleggen.

In het Koerdische koffiehuis Merhaba wil Halsema zo snel mogelijk weg. ,,Ik voel me hier ongemakkelijk'', zegt ze, ,,We overvallen ze.'' In het Turkse koffiehuis Zelal kijken de mannen nauwelijks op van hun kaartspel. Rosenmöller staat veel buiten, te bellen. Hij moet reageren op de oproep van D66-lijsttrekker De Graaf om de politieke cultuur te veranderen, de kloof met de kiezer te verkleinen. ,,Ze hebben acht jaar de tijd gehad'', zegt hij sceptisch.

Zijn partijgenoten zitten inmiddels al weer ergens binnen: in het voorportaal van de Koerdisch-islamitische moskee. Potentiële nieuwe kiezers zijn niet meer in zicht: iedereen die nog over is, is van GroenLinks, lokaal of landelijk. Moskeebestuurder Said Keskin houdt een verhaal over de vredige strekking van de koran en over het verbod op discriminatie van vrouwen. ,,We hadden de koran wel als verkiezingsprogramma kunnen nemen'', sneert Halsema. Ze wil en ze mag in de gebedsruimte. Op kousevoeten.