Lokaal bestuur

Volgens het openingsartikel in de themabijlage `Lokaal bestuur' (23 februari) houdt het monisme in ,,dat collegepartijen en college met één mond spreken''. Waarschijnlijk verwart de schrijver de huidige praktijk van het landsbestuur, in naam dualistisch, met het gemeentelijk en provinciaal bestel tot nu toe. Van Dale omschrijft monisme als ,,regeringsstelsel waarbij regering en volksvertegenwoordiging één macht vormen, niet twee machten naast of tegenover elkaar''.

De aanstaande dualisering van het gemeentebestuur belooft volgens de auteur, die het heeft over een ,,uitgeklede gemeenteraad'', niet veel goeds. Als dat waar zou zijn, zou het beter zijn de dualisering alsnog af te blazen. In werkelijkheid biedt het nieuwe stelsel de gemeenteraad nieuwe kansen. Alleen als de raad die kansen niet benut, hebben we als burgers echt een probleem.

De schrijver van een ander artikel, op de tweede pagina van de bijlage, beweert dat ,,om een einde te maken aan het steeds nijpender tekort aan kandidaat-gemeenteraadsleden, nieuwe kandidaten vanaf de huidige verkiezingen (tijdelijk) mogen wonen buiten de gemeente waar ze zich verkiesbaar stellen''. Dat klopt niet: die bepaling heeft alleen betrekking op burgemeesters en wethouders. Zó nijpend is het tekort aan kandidaat-raadsleden nou ook weer niet De kop boven het artikel `Zonder familie zou de lijst leeg zijn', slaat natuurlijk nergens op.

Wie de bijlage doorbladert zonder zich te verdiepen in de grafieken op de eerste pagina, moet wel de indruk krijgen dat we op 6 maart alleen kunnen stemmen op zogenoemde lokale partijen. In werkelijkheid bezetten de lokale afdelingen van de partijen die, net als in andere landen, actief zijn op nationaal, provinciaal én gemeentelijk niveau, ongeveer 77 procent van het totale aantal raadszetels. Des te vreemder is het dat die meerderheid in de bijlage totaal niet aan bod komt. In een artikel op de derde pagina van de bijlage wordt beweerd dat ,,de lokalo's nu op het punt staan om als gezamenlijkheid (!) de grootste politieke groepering te worden bij de gemeenteraadsverkiezingen''. Hetzelfde verhaal is opgehangen in 1994 en 1998. Telkens bleef het CDA, ondanks zijn sores in die jaren, de `grootste lokale partij'. Laten we de uitslagen op 6 maart maar eens afwachten.