Hockeynederlaag op WK zonder gevolgen

Gesloopt door de krachtsinspanning tegen Pakistan (2-1) heeft de Nederlandse hockeyploeg gisteren de eerste nederlaag geleden bij het wereldkampioenschap in Maleisië. Fataal bleek het 1-0 verlies tegen Duitsland evenwel niet, zo bleek op de slotdag van wat bondscoach Joost Bellaart vooraf tot ,,het weekeinde van de waarheid'' had uitgeroepen. Een overwinning op het wilskrachtige maar kwaliteitsarme Zuid-Afrika volstaat morgen voor een plaats in de halve finales.

Daarmee lijkt de geschiedenis zich te herhalen. Vier jaar geleden in Utrecht schrok de latere kampioen wakker na de mentale dreun (5-1) die datzelfde Duitsland op de eerste zondag van het toernooi uitdeelde. Bellaart rekent ditmaal op eenzelfde scenario, al is het de vraag of Nederland na acht dagen niet al te veel energie heeft verbruikt in de tropische hitte van Kuala Lumpur. ,,De jongens zijn compleet uitgewoond'', sprak Bellaart niet voor niets, nadat hij de schade had opgenomen van de slijtageslag tegen de nieuwe koploper in groep A.

Zorgen beweert de oud-manager zich echter niet te maken. ,,Deze jongens zijn echt retefit en kunnen morgen (de rustdag van vandaag, red.) weer op adem komen.'' Maar, en aan die conclusie ontkwam Bellaart niet, het spelniveau zal er niet beter op worden in de beslissende fase van het slopende toernooi. Om zijn woorden te staven hoefde hij gisteren slechts te verwijzen naar het slaapverwekkende zaterdagavondpotje tussen Pakistan en Spanje (2-0). Het tempo lag zo bedroevend laag dat zelfs het journalistenelftal moeiteloos op de been was gebleven in het matig bezette Bukit Jalil-stadion.

Zo bar en boos was het later op de avond niet, in een wedstrijd waarin Bellaart en de zijnen ontsnapten aan een afstraffing. Tweemaal trof Duitsland immers de paal, eenmaal de lat en bovendien zag de Europees kampioen een rake strafcorner afgekeurd worden. Daar tegenover stond een overtreding op Teun de Nooijer in de cirkel, die door de Zuid-Koreaanse scheidsrechter om onbegrijpelijke redenen door de vingers werd gezien. ,,Niet eens strafcorner'', mopperde De Nooijer, die ook tegen Spanje (1-1) een strafbal werd onthouden.

Maar een vroege voorsprong zou onverdiend zijn geweest voor een elftal dat na rust geen enkele kans afdwong en in de slotfase twee spelers (Piet-Hein Geeris en Karel Klaver) met een gele kaart van het veld zag vertrekken. Het middenveld begon hoopgevend, maar werd gaandeweg het duel onder de voet gelopen. Hetzelfde gold voor de aanval, waar de opgeleefde Remco van Wijk weliswaar voor dreiging zorgde maar, net als tegen het grillige Pakistan, opnieuw teveel kansen om zeep hielp.

Twee topduels binnen 24 uur bleken aldus teveel gevraagd van een ploeg waarin sterspeler De Nooijer, afgezien van de niet-toegekende strafbal, toch al een frustrerend weekeinde beleefde. Nadat de 25-jarige balvirtuoos zaterdag aan de ketting lag bij Ghazanfar Ali was het een dag later een oud-ploeggenoot, Michael Green van Harvestehuder, die hem zeventig minuten lang hinderlijk voor de voeten liep. ,,Ik word afhankelijk van het team'', sprak De Nooijer een tikje mismoedig.

Maar dat team leunt bij `absentie' van De Nooijer te veel en te vaak op de organisatorische kwaliteiten van libero Jeroen Delmee. Zodra de aanvoerder van landskampioen Den Bosch het veld verlaat, staat laatste man Erik Jazet voor de (bijna) onmogelijke taak om de defensie overeind te houden. Zo was het tegen Pakistan, zo was het een dag later tegen Duitsland, dat prompt scoorde toen de moegestreden Delmee de dug-out opzocht.

Bellaart onderschreef die sombere analyse niet. Liever stond hij stil bij de lichtpunten. Zoals bij Bram Lomans. Zelden speelde de boomlange rechtsback zo'n uitmuntende wedstrijd als zaterdag tegen Pakistan, waarin hij twee keer scoorde (strafbal en -corner) en zijn tegenstanders telkens te vlug af was. ,,Dat krijg je als die Paki's de bal niet aan de stick houden'', sprak Lomans naderhand op bescheiden toon.

Bemoedigend was voorts het optreden van nieuwkomer Ronald Brouwer. In navolging van Rob Derickx (19) en Klaver (23), donderdag tegen Spanje verantwoordelijk voor het enige doelpunt na een weergaloze solo, bewees de 22-jarige spits van HGC dat de jongeren niet (meer) onderdoen voor de routiniers. Vooral die wetenschap sterkte het vertrouwen van Bellaart op een bevredigend vervolg van het toernooi.

Voorzichtig keek de bondscoach gisteravond dan ook alvast met een schuin oog naar de halve finales. Zijn spion, vrouwenbondscoach Marc Lammers, zal hem vast en zeker attenderen op de opvallend fitte Zuid-Koreanen, die zich tot op heden als de sluipmoordenaars van het toernooi ontpoppen. Nog niet één keer zijn de sluwe Aziaten serieus getest.

Vandaag heeft de winnaar van de zilveren olympische medaille voldoende aan een salonremise tegen mede-koploper Australië. Ook die ploeg is tot dusverre fluitend overeind gebleven in de onthutsend zwakke poule B. Bellaart had het collega Barry Dancer graag na willen zeggen.