`Cel in Marokko nu vergeten'

Na anderhalf jaar in een Marokkaanse cel zijn de tweelingbroers Omar en Taoufik weer huis in Leidschendam.

De portiek van de flat waar de familie El Hassnaoui woont aan de Plaspoelstraat in Leidschendam is versierd met slingers. Het is een komen en gaan van vrienden en familie uit ,,heel Europa''. In de woonkamer laat de tweeling Omar en Taoufik (18) zich feliciteren met hun vrijlating uit de Marokkaanse cel en met hun veilige thuiskomst, vorige week vrijdag. Hun vader Achmed zit te glunderen onder een grote poster van de jonge Marokkaanse koning Mohammed VI.

,,Ik dacht dat mijn leven voorbij was'', zegt Taoufik over zijn eerste reactie toen hij de rechter hem en zijn broer tot tien jaar cel hoorde veroordelen. Omar: ,,Ik heb twee weken niet gegeten. Moest denken aan vrienden, familie, school.''

De tweeling werd vorig jaar veroordeeld wegens de dood van een 15-jarige jongen, op 28 juli 2000 in het noord-Marokkaanse stadje Taza. De jongen, volgens de broers een epilepsiepatiënt en lijmsnuiver, viel in een opgedroogde fontein en overleed op weg naar het ziekenhuis. Een andere lijmsnuiver beschuldigde de Nederlandse tweeling met wie hij kort ervoor ruzie had gekregen, nadat hij hun zus Nezha met woorden had lastig gevallen.

Dezelfde dag nog werden de broers opgepakt. Na drie dagen opsluiting op het politiebureau, werd het tweetal overgebracht naar de gevangenis, waar ze anderhalf jaar lang met zo'n 55 man in één cel van 4 bij 4 meter moesten doorbrengen. De jongens konden met moeite met medegedetineerden communiceren, omdat zij het Arabisch niet machtig zijn.

Taoufik: ,,We hebben veel steun aan elkaar gehad.'' De familie bracht elke week eten.

De broers willen niets vertellen over hun gevangenschap. Omar: ,,Kan nadelig zijn voor andere gedetineerden.'' Taoufik: ,,We willen het vergeten.''

Wel willen zij kwijt geen klachten te hebben over het regime in de gevangenis noch over de Marokkaanse politie. ,,Die is even vriendelijk als de Nederlandse.'' Ze zijn ook tevreden met de opvang door de Nederlandse ambassade. Taoufik: ,,Ze bezochten ons elke maand en maakten ons blij met theeservies en zo.'' Vader Achmed: ,,Wij klagen niet.''

De jongens kwamen medio februari vrij, nadat het gerechtshof hun straf van tien jaar had teruggebracht tot één jaar. Om financiele redenen konden de broers pas twee weken later naar Nederland terugkeren. De proceskosten en de honoraria van de zes advocaten die vader El Hassnaoui had ingehuurd, hebben de familie financieel geruïneerd. ,,Het was het wel waard'', zegt hun vader. Deze zomer zullen de jongens weer doorbrengen in Taza. ,,We zullen ruzies uit de weg gaan'', zegt Omar.

Taoufik: ,,We zijn serieuzer geworden in de gevangenis.''

Een nieuwe lading bezoekers komt binnen. De jongens staan op om zich nog eens te laten knuffelen en kussen.