Column

Shockschade

Deze week op de radio vertelde een letselschadeadvocaat dat we binnenkort ook shockschade op de dader kunnen verhalen. Wat shockschade is? Voorbeeldje. Je bent dierenvriend en je ziet dat een invalide met zijn karretje een overstekende moedereend en haar zeven jonkies schept. Je krijgt dat beeld niet van je netvlies gepoetst, slaapt er slecht van, je werk lijdt eronder, komt bij het Riagg en na veel therapieën verdwijn je uiteindelijk in de WAO. Dan kan je de invalide voor het gerecht dagen. En als je kan aantonen dat zijn ongeluk de oorzaak is van jouw shockschade, dan kan je je inkomensverlies bij hem declareren. En als er bij hem niks te halen valt, dan leg je gewoon beslag op zijn rolstoel.

Dus dat wordt gezellig. De familie Bin Laden kan aardig wat claimpjes tegemoet zien. Maar hoe ver gaat het? Je bent supporter van Leeds United en in de laatste minuut zie je dat je droom aan diggelen wordt gekopt door de vrolijke Tukker Jan Vennegoor of Hesselink. Je bent daar zo ziek van dat je een week niet kunt werken.

Kan je dat declareren? En bij wie moet je dat declareren? Bij Vennegoor of Hesselink of PSV of de UEFA? En hoe krijgt doelman Klos (geen bijnaam) van Glasgow Rangers het blije gezicht van Pierre van Hooijdonk uit zijn verdrietige hoofd?

Een illegale Marokkaanse homoseksueel heeft een zinderend contact in een Rotterdamse dark-room. Zijn anonieme partner maakt van opwinding een sprongetje en raakt met zijn blote kont het lichtknopje. Hij ziet met wie hij het afgelopen kwartier bezig is geweest, herkent de man aan het sympathieke kapsel en weet dat hij het is die hem binnenkort het land uit wil jagen. Trauma dus.

Is dit shockschade? Kan hij Spong bellen? Of belt Spong meteen de lijstrukker om te vertellen dat er een aanklacht aankomt?

Je hebt een kaartje voor de musical Grace, hebt je wekenlang verheugd op een spetterende avond theater met alle Nederlandse sterren, die voor jou de vonken van de planken zullen spelen en wat gebeurt er? Je staat voor een dichte deur. Je was die avond namelijk de enige en de producent heeft besloten de handdoek in de ring te gooien. Dat is toch een shock! Geen Grace. Een Graceloos leven. Ik zou daarna weken niet kunnen werken. Kan je dat bij de failliete theaterproducent verhalen?

Je zapt, drukt op het verkeerde knopje en ziet een onsmakelijk zwetende Peter Jan Rens bezig in een Zorgloterijshow en je ziet een enthousiast publiek. Geen beeld dat je makkelijk kwijtraakt. Je zit op een tribune en naast je doet de oranje wolk Erica mee aan de

wave. Dit zou voor mij zeven weken Ziektewet betekenen, sterker nog: je komt er niet overheen.

Wat te denken van een Duitser, die begaan is met de wereldproblematiek zoals de brandende oorlogen en de schreeuwende honger en die moet toezien hoe zijn bondskanselier een rechtszaak aanspant vanwege het feit of hij zijn grijze slapen wel of niet kwast! Bij die ijdele Schröder mag je toch een schadeloosstelling eisen?

Mag ik ook een shockschadeclaim indienen bij het cabaretduo Plien & Bianca? Afgelopen woensdag bezocht ik hun prachtige voorstelling Ngorongoro, waarin zij onder andere twee gelifte Gooise hockeydames onbedaarlijk leuk persifleren. In die voorstelling zit een act, die zo verschrikkelijk hilarisch is, dat ik er de hele dag aan denk. Lezen lukt niet, schrijven gaat moeizaam en een beetje gesprek voeren is zinloos. Ik zie Plien & Bianca in hun niet na te vertellen briljant stukje slapstick. Dit is zo komisch dat ik besluit om volledig gefrustreerd met mijn vak te stoppen en de financiële schade ga ik bij de aardige dames claimen. Alleen al om die vijf fantastische minuten moet iedereen de voorstelling, die verder ook geweldig is, zien. Zover ik weet zijn alle voorstellingen van de dames, ook bekend van hun televisieprogramma Zaai, hartstikke uitverkocht.

Ik mag zacht hopen dat de shockschade in de toekomst niet te verhalen valt. Ik weet namelijk hoeveel mensen een nakende hekel aan mij hebben en ik vrees dat een simpel rondje supermarkt me dagelijks een paar ton gaat kosten.