Nixon: kernbom op Noord-Vietnam

,,Ik gebruik liever een kernbom'', zei president Richard Nixon, hardop denkend over de slepende oorlog in Vietnam in april 1972. ,,Dat zou te veel zijn'', antwoordde Henry Kissinger, zijn Nationale Veiligheidsadviseur.

Het verbluffende gespreksfragment werd deze week bekend toen het Amerikaanse nationale archief weer 500 uur van de legendarische banden vrijgaf die Nixon in het geheim liet opnemen van zijn conversaties in het presidentiële Oval Office. In totaal zijn nu 1.700 van de 3.700 uur vrijgegeven.

Nixon reageerde bijna gevoelvol op Kissingers afwijzing: ,,De kernbom, heb je daar moeite mee?'' Voor Kissinger kon afdalen in de diepte van zijn moreel besef, rondde Nixon de korte gedachtewisseling af: ,,Ik wil alleen maar dat je de zaak groots aanpakt.''

In mei komt Nixon terug bij Kissinger: ,,Het enige punt waar wij van mening verschillen is bombarderen. Jij bent zo verdomde bezorgd over burgerslachtoffers en mij kan het geen donder schelen. Het laat me koud.'' Waarop Kissinger verduidelijkt: ,,Ik maak mij zorgen over burgers omdat ik niet wil dat de wereld u ziet als een slager en daarom tegen u te hoop loopt. We kunnen het probleem oplossen zonder burgers te doden.''

Nixon liet geen kernbom afwerpen, maar besloot een maand later de klassieke bombardementen te hervatten het was de meest forse escalatie van de oorlog sinds 1968. De oorlog zou nog bijna een jaar voortduren na Nixons smadelijke aftreden in augustus 1974. President Ford zette in april 1975 een streep onder Amerika's meest traumatische buitenlandse avontuur.

Nixon gaf in 1985 toe dat hij had overwogen een kernbom te gebruiken in Vietnam. In een vraaggesprek met Time zei hij dat hij het niet gedaan had omdat de beschikbare doelwitten niet militair waren. Hij had ook afgezien van het bombarderen van de dijken omdat dan een miljoen mensen zouden verdrinken.

Vervolg VIETNAM: pagina 5

'Bewijs van wreedheid haviken'

Vervolg van pagina 1

Uit de vrijgegeven banden blijkt nu dat Nixon in 1972 minder zachtzinnig over de Vietnamezen dacht. Tegen zijn medewerker Charles Colson zegt hij: ,,We willen dat godvergeten land met de grond gelijk maken. Noord-Vietnam wordt tot de orde geroepen. Dat hadden we al veel eerder moeten doen.''

De Vietnamese regering is niet opgetogen over deze inkijkjes in de Washingtonse werkelijkheid van bijna dertig jaar geleden.

,,Dit bewijst opnieuw de formidabele wreedheid van sommige haviken binnen de Amerikaanse regering tegen het Vietnamese volk gedurende de Amerikaanse agressie-oorlog'', verklaarde een woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken in de Vietnamese hoofdstad Hanoi.

Duong Trung Quoc, secretaris-generaal van de Vereniging van Vietnamese Historici, zei tegen een correspondent van het persbureau Associated Press, dat Hanoi het meest waarschijnlijke doel van een kernbom was geweest. ,,Maar er was niet veel over in de stad om te vernietigen. De meeste diensten waren al geëvacueerd naar het platteland. Het resultaat zou averechts zijn geweest: het volk zou des te feller hebben teruggevochten en de rest van de wereld zou 't hebben veroordeeld.''

In Japan noemde de secretaris-generaal van de vereniging van overlevenden van het kernbombardement op Hiroshima de uitlatingen van Nixon over het gebruik van kernbommen tegen Noord-Vietnam `het toppunt van arrogantie'.

Een Thaise generaal die van 1967 tot 1969 met de Amerikanen meevocht in Vietnam, toonde zich geschokt door Nixons onvermogen de consequenties door te denken van wat hij zei.