Unilevers panacee voor onsmakelijke pudding

Pudding uit de diepvries verandert nu nog in een onsmakelijke waterige massa, maar Unilever heeft een grondstof ontwikkeld waardoor in de toekomst ingevroren pudding na ontdooiing goed eetbaar kan blijven. De multinational ontwikkelde een genetisch gemanipuleerd aardappelzetmeel, de grondstof van de puddingen, die pas uit elkaar valt na vijf keer bevriezen en weer ontdooien. De onderzoeksgroep van Unilever bericht over de uitvinding in het maartnummer van het wetenschappelijke tijdschrift Nature Biotechnology.

Zetmeel bestaat uit lange, niet-vertakte suikerketens (amylose) en korte, vertakte ketens (amylopectine). Zetmeel bindt water, waardoor de pudding zijn vochtige stevigheid krijgt. Maar vooral de rechte ketens laten het water los als het zetmeel de diepvries in gaat. Dat is niet handig voor kleine puddingminnende huishoudens en ook niet voor supermarkten die de beperkt houdbare puddinkjes nu in het koelvak hebben staan.

Unilever-onderzoekers manipuleerden de aardappels zo dat ze vooral amylopectine bevatten, het korte vertakte deel van zetmeel. Bovendien maakten ze nog meer vertakkingen aan het amylopectine. Onderzoeksleider Stephen Jobling van Unilever Research in het Britse Bedford meldt desgevraagd dat commerciële toepassingen nog ver in het verschiet liggen: ,,We zijn tien jaar bezig geweest met de ontwikkeling van dit zetmeel. Er is nog verschrikkelijk veel onderzoek nodig.''