Jorrit Dijkstra

Jorrit Dijkstra speelt eigenlijk bijna altijd twee instrumenten tegelijk. Wanneer hij de altsaxofoon aan zijn lippen zet is zijn hand nooit ver verwijderd van een knoppenpaneel of joystick.

Jorrit Dijkstra experimenteert al jaren met het combineren van blaasinstrumenten en elektronica en kan inmiddels een authoriteit op dat gebied worden genoemd. Na een samenwerkingsproject met het Canadese Talking Pictures, laat hij nu op 30 micro-stems horen wat hij in zijn eentje vermag.

In de twaalf stukken op dit solo-album etaleert Dijkstra de mogelijkheden van geluidsvervorming, loops, ringmodulators en pitch shifters.

Behalve saxofoon bespeelt Dijkstra ook lyricon, een muzikaal curiosum dat in de jaren zeventig opzien baarde als eerste analoge, elektronische blaasinstrument.

De nieuwe cd 30 micro-stems biedt een collectie nauw sluitende constructies waarin repeterende melodielijnen in elkaar grijpen en uit elkaar drijven om ondertussen doorboord te worden door piepjes en synthetische glissandi. Soms zijn de gestapelde lagen zo met elkaar verweven dat amper nog is uit te maken met hoeveel geluidsbronnen we te maken hebben.

De interactie tussen de elektronisch gekloonde Dijkstra's werkt soms heel goed en levert dan spannende miniatuurtjes op als `; Hickory' of `Contrapunt 5'.

Andere keren echter ontaarden de improvisaties in een kakofonische mallemolen (`Koot') of blijven ze steken in vrijblijvende soundscapes (`Old Roman Road').

Maar over het algemeen is 30 micro-stems een bijzonder beluisterenswaardig album, vooral voor liefhebbers van het elektronische experiment.

Jorrit Dijkstra: 30 micro-stems (TryTone, TT 559-014)