Postbezorging Oostenrijk gaat tergend langzaam

Oostenrijkse post doet er tergend lang over voordat ze wordt bezorgd. Plannen ter verbetering genoeg, maar ze helpen niet. Wat is er mis?

In een tv-spotje van de Oostenrijkse posterijen brengt een glimlachende plattelandspostbode in een geel autootje efficiënt de post rond. Prachtig landschap, aardige mensen, mooi weer.

Efficiënt? Was het maar waar. Drie tot vier dagen is voor een binnenlandse brief heel normaal. Een brief uit Nederland doet er een dag of zes over, en soms wel twaalf. `De post brengt iedereen iets', zegt het tv-spotje – de vraag is alleen wanneer.

Particuliere onderzoeken maar de snelheid van de post worden breed uitgemeten in de media. Zo verstuurde het dagblad Kurier twintig brieven door heel Oostenrijk en nam de tijd op. Alleen de naar Weense adressen verstuurde brieven kwamen binnen twee werkdagen aan. De overige deden er drie tot vier dagen over.

Het absolute dieptepunt: een brief van Salzburg naar Wenen (300 km) arriveerde pas na vijf dagen. Een brief met spoed versturen helpt niet. Het is weliswaar bijna vier keer zo duur, maar uit een test van de Vereniging voor Consumenteninformatie blijkt dat slechts in zeven van de twintig gevallen tot snellere bezorging te leiden.

Minister van verkeer Monika Forstinger eiste vorige maand dat 95 procent van de brieven binnen twee dagen de geadresseerde bereikt. Drie procent mag er drie dagen over doen en de rest vier dagen. Als die norm in 2004 niet is gehaald, kan de post haar monopolie verliezen. Het is de vraag of dit dreigement indruk zal maken op de posterijen. Forstinger, lid van de rechts-populistische FPÖ, moest vorige week het veld ruimen voor een adept van het `gewone' partijlid Jörg Haider, die juist had aangekondigd dat hij zich niet meer met de landelijke politiek zou bemoeien.

Plannen om de Oostenrijkse post efficiënter te organiseren zijn er genoeg. De komende maanden worden 648 onrendabele postkantoren gesloten, en wordt er 276 miljoen euro geïnvesteerd in nieuwe distributiecentra. Bovendien worden de posterijen opnieuw ingedeeld in vijf verschillende onderdelen, die elk een eigen taak krijgen, zoals het bezorgen van reclamezendingen (2,5 miljard per jaar), brieven (1,1 miljard ) of de loketdiensten. De werknemers vrezen dat de reorganisatie 11.000 banen zal kosten. Een staking hangt in de lucht.

Niemand in Oostenrijk kan precies vertellen waar het nu aan ligt dat het staatsbedrijf zo langzaam is. Zijn het de vele brievenbussen? De verschillende lichtingen per dag? Of de 820 miljoen kranten en tijdschriften die, naast al die brieven en reclamezendingen jaarlijks worden verstuurd? Velen beschouwen de traagheid als typisch Oostenrijks. ,,Hier gaat alles iets langzamer dan elders'', luidt het commentaar.