Fietsverkopen stagneren door MKZ

Fietsenfabrikant Accell behaalde in 2001 een winststijging van 19 procent. En dat terwijl de afzet van fietsen terugliep. Het resultaat kwam tot stand door meer verkoop van dure rijwielen en overname van een Duitse concurrent.

Had iedereen maar evenveel fietsen als Hielke Sybesma. De jonge financieel directeur van rijwielenfabrikant Accell heeft er thuis vijf in de garage staan en doet daar al naar gelang zijn behoefte - boodschappen, door de bossen crossen of nog iets anders - een greep uit. Hoogwaardige producten zijn het, geen goedkope rommel, zo zegt hij bij de presentatie van de jaarcijfers van zijn bedrijf.

Van kwaliteit moet Accell, de grootste fietsenproducent van Nederland en nummer twee van Europa - na Cycle Europe bv - het hebben, want de markt voor goedkopere fietsen stagneert. Vorig jaar verkocht Accell minder fietsen dan in 2000. De afzet liep met 75.000 stuks terug naar 675.000. Sybesma noemt als redenen voor de teruglopende verkopen achtereenvolgens het slechte weer, de MKZ-crisis en de gevolgen van 11 september. Dat klinkt nogal overdreven, maar Sybesma houdt vol.

,,Wij hebben een gevoelig product. Door de MKZ waren hele recreatiegebieden voor langere tijd afgesloten en gingen toertochten niet door. De stimulans om een nieuwe fiets te kopen was daardoor afwezig. En dat het dan ook nog eens veel regent helpt ook al niet.'' Accell zag vooral in de tweede helft van 2001 de afzet dalen. Directievoorzitter René Takens schrijft dit ten dele toe aan een daling van het consumentenvertrouwen na 11 september, maar hij voegt er aan toe dat de fietsverkoop aan het begin van elk jaar altijd het beste is, vorig jaar was geen uitzondering.

De directievoorzitter wil zich niet vastleggen op een prognose voor 2002. ,,We zijn maar een klein bedrijf. Als ik nu mijn verwachting in getallen uitdruk, moet ik later misschien een winstwaarschuwing geven en daar heb ik geen zin in.'' Takens maakt wel duidelijk wat de bedrijfsstrategie de komende jaren zal zijn: meer overnames. Welke ondernemingen hij op het oog heeft of in welke landen hij die zoekt wil Takens niet kwijt. ,,We blijven wel binnen Europa.'' Accell heeft de smaak te pakken met het opkopen, eind 2001, van het winstgevende Duitse bedrijf Winora. Door het verkrijgen van een groter marktaandeel in West-Europa wil het management van de fietsenfabriek de winst bestendigen. Accell grijpt zo nodig hard in in zijn bestaande productiecentra. De Duitse fabriek waar het merk Hercules wordt gemaakt gaat dit jaar dicht, de productie verhuist naar Szolnok, in het oosten van Hongarije. Sybesma: ,,Dat was een hele stap. De infrastructuur is daar niet optimaal, het vinden van goed geschoold personeel is lastig, evenals de taal trouwens.''

Accell waagde de gok, de loonkosten in Hongarije liggen per slot van rekening niet minder dan 85 procent lager dan in Duitsland. Takens roemt de flexibele omstandigheden in Hongarije en wijst op de toetreding van het land, in 2004, tot de Europese Unie. ,,We moeten ook alvast denken aan het opbouwen van een marktpositie in Oost-Europa. Nu kunnen ze onze fietsen nog niet kopen, later misschien wel.''

Intussen richt Accell zich in zijn vestigingen in Nederland, Duitsland en Frankrijk op innovatie. Takens laat een animatiefilmpje zien van een nieuwe binnenband die bij lekrijden zichzelf repareert. Onder de eerste band ligt een tweede verscholen die automatisch tevoorschijnkomt. Wat als die tweede ook stukgaat? ,,Dan heeft u pech'', zegt hij. In de sector electrische fietsen (met een accumotortje dat het fietsen lichter maakt) wil Accell van het oude-mensenimago af. Het nieuwste type, de Sparta E-bow moet ook jongere berijders lokken. Maar de folders over de `energy-bikes' tonen onveranderd gepensioneerden, van het kwieke type weliswaar, maar niet jong.

Een andere noviteit waar Accell veel eer mee in legt is de DPC, de diefstalpreventiechip. Deze zit ingebouwd in een van de buizen, een sticker op het frame moet de potentiele dief afschrikken. Kan een gestolen fiets aan de hand van de chip worden opgespoord? Nee, het is omgekeerd. Pas als de politie een fiets in handen heeft kan zij door de DPC de fietseigenaar traceren, niet de dief. Aardige uitvinding, maar het is niet waarschijnlijk dat agenten de steden afschuimen met apparatuur op zak om op bruggen en in stegen DPC's te scannen.