Tactvol

Het is zover, denkt hij, wanneer hij bij thuiskomst zijn jas ophangt en de heldere stem van zijn dochter aanwijzingen hoort geven over hoe het soepeltjes op en neer moet gaan: ,,Dus insmeren. Met olie.''

Haar kamerdeur staat op een kier. Voorzichtig sluipt hij nader. Zij hangt dwars in de fauteuil. Natuurkundeboeken op schoot. Telefoon tegen haar oor. Met rode blosjes luistert zij naar iemand.

Leunend tegen de deurpost vindt hij veertien nog wat jong. Maar hij herinnert zich hoe oud hij zelf was, indertijd, en na dansles achter een schuurtje duizelig rondtastte in de warme plooien van een japon.

Net als hij zich weer wil omdraaien, klinkt zijn dochter resoluut: ,,Ik zal het 'm vragen. Maar weet je – mijn vader is niet erg technisch, hoor.''