Column

Supporter

Gretha Smit is ernstig geblesseerd geraakt tijdens het huldigingsfeestje in het Holland Heineken House. Een kruisband schijnt volledig afgescheurd te zijn. Dat is een straf van God. Gretha mag niet dansen. Schaatsen mag ze, niet dansen. Ik denk dat half Rouveen er zo over denkt. Rouveen ligt naast Staphorst en Hollandsche Veld en van oudsher wordt er in die hoek van ons land niet gedanst. Er wordt gebeden en men is doodsbang voor de toorn Gods, maar er wordt niet gedanst. En dan kan je in Salt Lake City wel denken: ik ben lekker ver van huis en niemand ziet het, maar God ziet alles. Zo ook een hossende Gretha midden in de dronken oranje massa en dan grijpt God in. Ze zal wel gejonast zijn of in een polonaise doorgegeven of nog erger. De komende weken zit ze met haar been omhoog voor de televisie en mag ze de video van haar magistrale race bekijken. Of moet het arme meisje nu in een rolstoel op tournee langs Waku Waku en andere televisiegruwelen?

Zag vanochtend op een foto in de Volkskrant hoe de fantastische Jochem Uytdehaage in hetzelfde Heineken House op dronkemanshanden wordt gedragen. Die is nog goed weggekomen. Dat de supporters het knuffelen van een vedette leuk vinden, snap ik, maar voor die sporters moet het toch een gruwel zijn? Het staat in hun contract. Ze moeten zich door de oranje meute laten toezingen. Zouden die reclamespotjes van SpaarSelect ook verplicht zijn geweest? Ik bedoel die tenenkrommende, lollig bedoelde telefoongesprekjes van Timmer, Romme en Wennemars. Heeft dat SpaarSelect een heus reclameburo of was het een kroegideetje van de directie? De spotjes knetterden zo vaak uit mijn autoradio, dat ik een gevaar op de weg werd. Ik werd ook openlijk anti Romme, Timmer en Wennemars en tijdens hun ritten hoopte ik hardop dat ze zouden verliezen. Ik wilde ze eigenlijk zien vallen. Hard en dramatisch. God heeft die spotjes ook gehoord en keihard ingegrepen.