Marskramer met een fijne neus voor acquisities

Als een soort kralenrijger is president Jan Aalberts met zijn bedrijf Aalberts Industries de ongekroonde koning van de acquisities. ,,Maar overnemen mag natuurlijk nooit ontaarden in een doel op zich.''

Aalberts Industries is de ongekroonde Nederlandse recordhouder van overnames in het bedrijfsleven. De samenhang tussen de vele dochters mag voor de buitenwereld wellicht niet altijd direct duidelijk zijn, oprichter (1975) van het bedrijf en president Jan Aalberts weet precies wat de strategie is. Alle bedrijven hebben wel iets te maken met metalen en het zijn veelal nichespelers in hun marktsegment met een grote toegevoegde waarde. ,,Maar overnemen mag natuurlijk nooit een doel worden op zich'', waarschuwt Aalberts. ,,We kijken wel degelijk naar de bottem line van een bedrijf. Een nieuw bedrijf moet passen in het geheel. We doen voor alle bedrijven gezamenlijk de marketing, er wordt bij aankoop van een bedrijf naar de mogelijkheden gekeken van cross-selling, systemen voor producten worden gezamenlijk ontwikkeld en de logistiek wordt onderling op elkaar afgestemd.''

Jan Aalberts, die zijn bedrijf in 1987 naar de beurs bracht, heeft echter een reputatie opgebouwd dat hij een fijne neus heeft voor acquisities. Zijn enthousiasme werkt aanstekelijk. Op het hoofdkantoor van Aalberts, een omgebouwd stallencomplex bij Langbroek (Utrecht), kan hij zo maar de directiekamer uitstuiven om vervolgens terug te komen met een zuiger uit een motor van een Mercedes, waarop Aalberts Industries een klein laagje heeft aangebracht die het aluminium beschermt. Maar ook onderweg oogt Aalberts als een soort marskramer die altijd wel één of meerdere spulletjes bij zich heeft waar de klant belangstelling voor kan hebben. Bij de presentatie van de jaarcijfers in het Amsterdamse L'Europe haalt hij een portierslot van een Peugeot uit zijn tas. ,,Daarvan maken we er 1,4 miljoen in Spanje, die vervolgens worden gecoat in Duitsland. Dat voorkomt corrosie.''

Dat gebeurt bij AHC, een bedrijf uit Kerpen waar Aalberts vorig jaar 50 miljoen euro voor neertelde. In 2001 werden voor een totaalbedrag van 78 miljoen euro zes bedrijven overgenomen en twee minderheidsbelangen uitgekocht. Een relatief rustig jaar op het acquisitiefront voor Aalberts, dat vrijwel maandelijks de krantenkolommen haalt met een nieuwe aankoop. ,,We krijgen zo'n vijftig bedrijven aangeboden per jaar'', zegt Aalberts, die als norm heeft dat zeven tot negen keer de nettowinst voor een nieuw bedrijf als aankoopprijs wordt betaald.

De meeste dochters van Aalberts zijn onderverdeeld in twee grote divisies. Flow Control en Industrial Services. In de eerste categorie zitten de bedrijven die ondermeer bierpompen, fittingen kleppen, drukregelaars en kranen maken. Deze divisie is de grootste. Industrial Services is wat lastiger te definiëren. Hieronder vallen ondermeer bedrijven die de eigenschappen van metalen veranderen zodat ze extra sterk worden, en bedrijven die coatings aanbrengen op metaal. Aalberts maakt tienduizenden verschillende producten in een grote variatie, tot en met de kleppen voor de stadsverwarming van Warschau en Moskou. ,,De Oost-Europese markt is een groeimarkt voor ons'', zegt Aalberts, die 16 procent van zijn eigen bedrijf bezit. Ook zijn `fietsmaatje' Willem van Kooten van Leefbaar Nederland heeft 5 procent van de aandelen van Aalberts Industries. ,,Maar ik heb niks met politiek'', zegt Aalberts, die in elk geval geen donatie in de partijkas van Leefbaar Nederland heeft gestort. Jan Aalberts is van plan de vaart om het bedrijf verder te laten groeien er in te houden. In 2003 wordt gestreefd naar een omzet van 1 miljard euro. ,,En niet alleen door overnames. Onze bedrijven moeten in staat zijn zelf ook een autonome groei te realiseren. Anders zou er iets mis zijn.''