Johansson is nog lang geen Borg

De 26-jarige Thomas Johansson was in januari de verrassende winnaar van de Australian Open. Op het World Tennis Tournament in Rotterdam werd de Zweed gisteren in de tweede ronde uitgeschakeld door de Fransman Arnaud Clément.

Thomas Johansson is na het winnen van de Australian Open geen spat veranderd. En ook de uitstraling van een kampioen heeft zich allerminst meester van hem gemaakt. De Zweed verliet gisteren door de achterdeur onopgemerkt het sportpaleis Ahoy' na een kansloze nederlaag in twee sets tegen de excentrieke Fransman Arnaud Clément: 6-2 en 6-3.

In vrijwel elk ander land zou Johansson als een held zijn gehuldigd na een eindzege in een grandslamtoernooi. Maar niet in Zweden, waar niemand er waarschijnlijk ooit nog in zal slagen uit de schaduw te treden van Björn Borg de wereldster uit de jaren zeventig die onder andere vijf keer Wimbledon en zes keer Roland Garros won. Het plein in Stockholm waar in het verleden altijd de grote sporters werden gehuldigd, stroomde voor Johansson ruim drie weken geleden lang niet vol.

Johansson vierde vorige maand zijn verrassende grandslamtitel met een paar honderd dronken landgenoten in een discotheek in het Australische Melbourne. Op vliegveld Arlanda Airport in Stockholm werd hij bij terugkomst slechts verwelkomd door het Zweedse journaille dat niet de moeite had genomen naar het verre Australië te reizen.

,,Tennis is niet meer zo groot in Zweden'', legde Johansson gisteravond in Rotterdam uit. ,,En veel mensen vinden mij gewoon saai. Prima. Mij irriteert dat niet. Ik rijd nu eenmaal niet in een Ferrari en ik ga niet uit met fotomodellen. Ik wil de mensen op een tennisveld laten zien wat ik kan. Ik doe mijn best. Meer ook niet. Ik ben geen entertainer.''

Desondanks prijkte Johansson als de aanvoerder van de Champions Race op het affiche van Ahoy' als een publiekstrekker. In de eerste ronde ontdeed hij zich onopvallend van de Marokkaan Hicham Arazi. Maar gisteren waren de schijnwerpers wel op Johansson gericht in Rotterdam.

Johansson was de speler die de vierde speeldag van het geplaagde World Tennis Tournament nog enigszins moest redden. Een paar uur voor zijn opkomst was namelijk de nummer twee van de plaatsingslijst, de Rus Yevgeni Kafelnikov, uitgeschakeld door de Kroaat Ivan Ljubicic. En tot overmaat van ramp moest gisteravond de eerste avondpartij worden geannuleerd, nadat de Zweed Thomas Enqvist zich met een zware griep had teruggetrokken. Het publiek kreeg al met al voor achttien euro slechts één optreden in de avondsessie te zien: Johansson tegenover Clément.

Wie had verwacht dat een optreden van de 26-jarige Johansson het leed voor de duizenden toeschouwers en genodigden nog iets zou kunnen verzachten, kwam bedrogen uit. Johansson mocht dan de Australian Open gewonnen hebben, het was Clément die op de indoorbaan in Rotterdam op elk gebied de beste speler was. Geen moment kreeg Johansson vat op het spel van de zeer snelle Clément die op vrijwel iedere bal een antwoord klaar had. De Fransman sloeg zijn tegenstander van de baan. Toen de twee spelers elkaar na afloop aan het net de hand schudden, wisten beide tennissers dat van een gelijkwaardige wedstrijd geen moment sprake was geweest.

Clément, die overigens in 2001 de finale in Melbourne haalde, bleek gisteren eens temeer in zo'n beetje alles de tegenpool van zijn Zweedse opponent te zijn. De kleine Clément staat getooid met een kleurige hoofddoek en een modieuze bril als een showmannetje op de baan. Hij is een echte publieksspeler.

Uiterlijk vertoon is daarentegen aan Johansson totaal niet besteed. Witte schoenen, een witte broek, witte sokken en een tennisracket. Meer heeft hij niet nodig om zich thuis te voelen op een tenniscourt. Hij is de vleesgeworden uitvoering van de koele en saaie Zweed.

Vanaf het center court zag Johansson op de borden met voormalige toernooiwinnaars de namen van zijn landgenoten Borg, Stefan Edberg, Joachim Nyström en Anders Jarryd tussen de kampioenen staan. Na minder dan een uur tennis wist Johansson dat hij daar in Rotterdam volgend jaar wederom niet bijkomt. De Zweed begint langzaam weer te wennen aan zijn anonieme rol die bij zijn persoonlijkheid past.

De aftocht van Johansson paste in de exodus van geplaatste spelers die al voor de kwartfinales van het World Tennis Tournament werden uitgeschakeld. Juan Carlos Ferero, Kafelnikov en Marat Safin gingen hem al voor. In Australië wist Johansson als outsider nog optimaal gebruik te maken van het wegvallen van de favorieten. In Rotterdam moest hij zelf als beoogd kanshebber op de titel vroegtijdig het veld ruimen.