Vrouw verdeelt SGP en ChristenUnie

De positie van de vrouw in de politiek leidt tot onoverkomelijke problemen tussen ChristenUnie en SGP.

Het woord `vrouw' viel slechts één keer. Dat was toen landelijk SGP-lijsttrekker Bas van der Vlies zijn eigen echtgenote ten tonele voerde. ,,Mijn vrouw was vanmorgen eerder bij het dagblad Trouw dan ik, en ze riep me er gelijk bij'', zei hij vanachter de kruisvormige katheder in het Castellogebouw in Almelo. Trouw pakte gisteren groot uit met een vermeende ruzie tussen de kleine christelijke partijen ChristenUnie en de SGP over de weigering van de laatste vrouwen toe te laten op de kieslijsten.

De lijsttrekkers Kars Veling (ChristenUnie) en Van der Vlies (SGP) spraken op een campagneavond van de plaatselijke lijst ChristenUnie/SGP.

Juist het feit dat in veel gemeenten de beide christelijke partijen samen optrekken, leidt de laatste tijd tot problemen. De weigering van de staatkundig gereformeerden vrouwen leidinggevende functies te laten vervullen, leidt ertoe dat in sommige gemeenten waar de ChristenUnie een vrouw voordraagt voor de gezamenlijk lijst, een breuk onafwendbaar is.

Even daarvoor had Veling omstandig geprobeerd het ontstane conflict te sussen. ,,We willen slechts aangeven dat het keurslijf van de gezamenlijke lijst na de verkiezingen wellicht herzien moet worden. We moeten aan andere samenwerkingsvormen denken, waardoor er geen conflicten meer kunnen ontstaan tussen onze partijen. Meer heb ik niet willen zeggen'', doceerde hij.

Van der Vlies hoorde het zwijgend aan, nam vervolgens plaats achter de katheder en stak een vlammend relaas af. ,,Het zou allemaal op een misverstand berusten? Dat zij dan maar zo. Maar op deze manier zijn we bezig aan ons eigen verlies te werken. Er zijn toch goede redenen voor onze verbondenheid? Ik hoop dat het nu echt uit is, want hier heeft niemand baat bij'', sprak hij. Veling, interrumperend: ,,U kijkt er zo streng bij.''

Van der Vlies: ,,Maar het is ook contraproductief. We moeten iets positiefs uitstralen en ik voel er niets voor om de woorden van vriend Veling te herhalen.''

De zaal hoorde de stekeligheden opgelaten aan. De campagneavond, die werd bezocht door een zestigtal voornamelijk grijze mannen, was begonnen met psalm en gebed. Op dat moment was al duidelijk dat de kloof tussen SGP en ChristenUnie onoverbrugbaar zou blijven. Van der Vlies hoorde psalm en gebed lijdzaam en met gebogen hoofd aan, terwijl Veling, de armen over elkaar, vorsend de zaal inkeek tijdens de gewijde openingswoorden.

Pas aan het eind van de bijeenkomst durfde een van de aanwezigen over de vrouwenkwestie te beginnen. Zonder het woord `vrouw' te noemen, daagde hij Van der Vlies uit met de vraag wanneer de fusie tussen ChristenUnie en SGP een feit zou zijn. ,,Zijn wij niet allemaal christenen?''

Veling ging er eens goed voor zitten en Van der Vlies begon zijn monoloog. ,,Ik ben het met u eens dat verdeeldheid een droef gegeven is. Ook in de Kamer is dat wel eens lastig. Bij het euthanasiedebat en bij het debat over het homohuwelijk werd mij door een D66-Kamerlid gevraagd: Van der Vlies, voor welke christenen spreek je hier eigenlijk? Als ik ooit een striemend verdriet door me heen voelde trekken, was het toen. Eenheid uitstralen is veel krachtiger, hoewel onze gezamenlijkheid op alle niveaus, van Europees tot lokaal, een onrustig bezit is. De werkelijkheid is een hele weerbarstige. Ik ben er niet de persoon naar die werkelijkheid zomaar voor lief te nemen, maar het blijft lastig om onze beide partijen onder één noemer te krijgen. Dat geldt voor de kerken, maar zeker ook voor de politiek. Ik ben er niet trots op, ik schaam me er zelfs voor, maar de verschillen zijn te groot.''

,,Ik ben blij dat u zich schaamt'', sprak de vraagsteller tevreden.

Veling roerde zich niet.