Naar Parijs

Mijn vader heeft zijn hele leven veel gereisd. Hij is nu 90 jaar en heeft Alzheimer. In zijn fantasie reist hij nog continu.

Alzheimer is volgens velen verschrikkelijk. Is dat altijd zo?

Mijn vader zou het verschrikkelijk vinden als hij het besefte, maar hij is zich nergens van bewust. En dus vertelt hij hoe heerlijk hij het heeft gehad in Parijs met mijn moeder en mij. Met zijn drietjes naar het Louvre. Aan iedereen in het verzorgingstehuis doet hij uitgebreid verslag van al zijn tripjes. Hij gaat goedgehumeurd door het leven, nog altijd charmant tegen vrouwen. De verpleegsters van het verzorgingstehuis zijn dol op hem.

Alzheimer een verschrikking? Niet voor hem, niet voor mij, niet voor de verpleging.