Rival Schools

Als er in Engeland even geen artiest te hypen valt, vindt men er wel een nieuwe stroming uit. En daarom is emocore er nu het gesprek van de dag. Emotionele hardcore, al bestaand sinds Buffalo Tom zich tien jaar geleden tot tobberige teksten en pakkende refreintjes bekeerde, schijnt dezer dagen zelfs een bijpassende lifestyle te kennen. Het zal allemaal wel. Punt is dat in dit stokoude genre nog altijd gewoon het kaf van het koren gescheiden moet worden. Een opvallende topact is dan Rival Schools, een band uit New York die samengesteld is uit de overblijfselen van posthardcore bandjes als Quicksand (volgens sommigen grondlegger van de `moderne emocore') en CIV.

Met het debuut United by fate weet Rival Schools de emo-erfenis meer dan waardig te bestieren. Zonder ook maar één gemakzuchtig riffje of uitgewoond akkoordenschema zet de band een verzameling liedjes neer die het beste van de hardere gitaarmuziek van het vorige decennium in zich verenigt. De sound van de band getuigt daarbij van ronduit briljante inzichten. Effectpedalen worden niet geschuwd, maar de vervreemdende gitaargeluiden zijn perfect gedoseerd. Elk refrein klinkt fris – een wonder in dit genre – en de teksten gaan niet ten onder aan de mode van `ruwe bolster, blanke pit', al handelen ze dan over relationele kwesties. Emocore? Apekool! Dit is gewoon erg goeie rock & roll.

Rival Schools, United by fate; Island 548 936-2