Met de massa mee doen

Laat ik het maar toegeven. Ik doe met de massa mee. Wat de meeste Nederlanders doen, daar bezondig ik mij ook aan. Ik ren in de richting van de stampedes. Vandaar dat ik zaterdagavond, net als 12 miljoen andere Nederlanders, de olympische overwinning van Gerard van Velde niet zag. Hij won, maar de meeste Nederlanders keken niet.

De talloze herhalingen op journaals en nieuwsrubrieken heb ik niet kunnen ontlopen. Onze publieke sportzenders zijn erin gespecialiseerd om ruim één minuut hard schaatsen tot uren te laten uitdijen. Ons belastinggeld wordt goed gebruikt voor het binnenhalen van reclamegelden. De advertentieblokken worden verlucht met voorbeschouwingen, tweegesprekken, interviews en briljante achteraf-analyses ,,hij heeft goed geschaatst. Hij was beslist sneller.''

De kleine minderheid van vier miljoen die het live heeft gezien op een van de publieke sportzenders zegt dat het prachtig was. En daar kan ik net als de niet kijkende Nederlanders maar niet in komen. Gisteren probeerde ik mijn leven te beteren en volgde ik de 1.500 meter, waar de publieke televisie voor in het leven is geroepen. Het voelde als een goede daad. Er is gevochten voor het ideaal dat de burgers gratis voetbal, hardschaatsen, kunstschaatsen, rodelen, skispringen, skilopen, skibuitelen, skischieten, bobsleeën, tennis, Mart Smeets, Jack van Gelder, ABN Amro, Aegon, AH, de afdeling voorlichting van het ministerie van VROM, Jägermeister en Heerlijk Helder Heineken kunnen zien. Nu nog voor ieder huishouden een gratis Opel Astra. Dan kan niemand volhouden dat de overheid niet goed naar de burgers luistert.

Gistermorgen werd tussen het hevig genoten maar matig gedronken Heineken en Aegon door al uitgebreid ingegaan op de jurering ijsdansen en de 1.500 meter. Dat schaatsen is een Amerikaans-Nederlandse aangelegenheid. De tribune was behoorlijk oranje en ook wat Amerikaanse vlaggen. Goed, er was ook een man met een gehoornde helm. Op het erepodium was een kale Noor naar binnen geglipt. Die werd nummer drie.

Mart Smeets had aan het begin van de avond plechtig de gevoelens in beweging gebracht: ,,Vier jongens van Dietsen bloed. En je voelt het de hele dag al.'' En meer juweeltjes: ,,Bos is goed geconcentreerd maar niet overgeconcentreerd.'' Dat kon hij zien aan de manier waarop Bos trainingsrondjes reed. Menig schaatser is aan overconcentratie te gronde gegaan. Achteraf haalde Bos toch het erepodium niet.

Smeets was het meest geïnteresseerd in waarschijnlijk de laatste olympische rit van Rintje Ritsma, ,,dat is onze enige hoop ook''. En hij prees ,,de koning van Lemmer'' zo dat ik begon mee te leven en wachtte op zijn beurt. En toen hij uiteindelijk schaatste, begon ik zelfs in gedachten mee te duwen, naar voren, hup, Holland hup, de snelste. Het hielp niet. Even had ik de extase gevoeld van een minderheid van vierenhalf miljoen Nederlanders. Daarna weer een hele hoop niet-Hollandse schaatsers alsmaar die zelfde zwaaibeweging op gebogen en gestrekte dikke lange benen, en even draaide ik weg naar de Champions League op de publieke sportzender 3 (nog geen 400.000 kijkers. Hoeveel had dat gekost?) en naar een gesprek over adoptiekinderen op 1. Zodat ik de roemrijke minuut van de nummer twee Uytdehaage miste.

Vanmorgen weer nabeschouwingen bij sinaasappelsap en onaangeroerde volkorenbroodjes.

,,Het is heel mooi, zoals Uytdehaage juichte en meeliep met Parra'', zei Jack van Gelder.

,,Ja dat vond ik ook heel mooi'', zei zijn gast.

,,De 1.500 meter is zo'n onvoorstelbaar mooi nummer'', zei Van Gelder nog later.

Weer reclameblokken en herhalingen. En omdat er verder niet zoveel te doen was, mocht Hans Dijkstal praten over zijn werk in Den Haag. En dat vind ik innovatief. Staak Den Haag Vandaag en zet die politici gewoon op Studio Sport tussen de wedstrijden door, ondervraagd door supertalent Van Gelder. Laat niet alleen ABN Amro maar ook het Binnenhof meeprofiteren van de weelde aan kijkcijfers en waardering.