Dunnere zakenbanken

Lonen, zo stelde John Maynard Keynes ooit vast, hebben de neiging te stijgen. Maar niet altijd. De Britse bank HSBC en ABN Amro hebben de bonussen voor een groot deel van hun kostbare zakenbankiers geschrapt, onder verwijzing naar de inzinking van de markt. Omdat bonussen bij de meeste zakenbanken een groot deel van het honorarium van het personeel uitmaken, hebben de maatregelen tot gevolg dat de personeelslasten aanzienlijk dalen.

De zakenbanken van het tweede echelon staan onder grote druk. De terugval van de handel heeft hen harder getroffen dan hun eersterangs branchegenoten, niet in de laatste plaats omdat het moeilijker voor hen was de kosten in de hand te houden. Om in goede tijden getalenteerd personeel aan te kunnen trekken moesten ze vaak bonussen garanderen. Bij de zakenbankdivisie van ABN Amro bedroegen de kosten vorig jaar naar schatting bijna 90 procent van de inkomsten. Bij de eersterangs zakenbanken bedroeg die verhouding 75 à 80 procent.

Deze problemen worden niet uit de wereld geholpen door de loonkosten terug te dringen. Als kortetermijnoplossing heeft deze maatregel slechts zin als men gelooft dat de ondermaatse prestaties van de handel abnormaal zijn en dat we een terugkeer kunnen verwachten naar het peil van 1999 en 2000. Maar weinig wijst daar op.

Het volume van de fusie- en overnameactiviteiten is gedaald naar niveaus die we tien jaar geleden voor het laatst hebben gezien. Als de banken fundamenteel moeten snijden in hun personeelsbestand, zijn salariskortingen niet het juiste antwoord. Door de honorering mede afhankelijk te maken van de geleverde prestaties kan het personeelsbestand inderdaad worden ingekrompen, maar dan doordat de meer getalenteerde werknemers worden gestimuleerd om te vertrekken. En door meer mensen binnenboord te houden dan strikt noodzakelijk is kun je er zeker van zijn dat het moreel wordt aangetast.

Het is moeilijk de conclusie te vermijden dat het tweede echelon blijft ontkennen hoeveel herstructureringen nodig zijn om het armzalige rendement van de zakenbankdivisies te verbeteren. Sommige banken moeten deze sector misschien verlaten. Bestuurders aarzelen in de hoop dat iets hen zal komen redden, maar dat is een ijdele hoop.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld