Bijlmer

In M van 2 februari 2002 heeft Gerard van Westerloo een stuk geschreven over de politiek in de Bijlmermeer, waarin mijn naam verscheidene keren is genoemd. Van Westerloo heeft een aantal feiten onjuist weergegeven.

1. Betrokkenheid bij malversaties.

In het artikel stelt Van Westerloo dat ik wegens mijn betrokkenheid bij de opvang van Surinamers gold als de onderkoning van de Bijlmer. Letterlijk schrijft hij: ,,De Stichting [Interim Beheer] werd uiteindelijk, na gebleken malversaties ontbonden. Axwijk vertrok naar de overzijde van de oceaan''. Dit wekt de indruk dat er gedurende mijn betrokkenheid bij de stichting malversaties waren. De waarheid is, dat ik bij de oprichting van de stichting betrokken was en kort daarna, begin 1976, naar het buitenland vertrok. Ik keerde pas in 1980 terug naar Nederland om de stichting aan te treffen in een situatie van financiële perikelen. In het onderzoeksrapport dat door de accountantsdienst van de gemeente Amsterdam is opgesteld, word ik op geen enkele wijze in verband gebracht met vermeende malversaties. Sterker nog, mijn naam komt in het hele rapport nergens voor.

2. Afkoop van het Zwart Beraad.

Van Westerloo voert Ronald Jansen op. Die stelt: ,,Harald Axwijk kreeg een ingericht kantoor voor zijn Stichting Interculturele Dienstverlening en vanuit dat kantoor ging hij onder de naam Stida de zwarte onderklasse aan Melkertbanen helpen''. Het Zwart Beraad ontstond in 1997. Reeds lang daarvoor, in 1996, heb ik samen met RoeI Luqman de Stichting Interculturele Dienstverlening Amsterdam (Stida) opgericht. We zijn met eigen minimale fondsen begonnen in een klein bouwvallig en onbewoonbaar verklaarde woning in de flat Groeneveen en hebben het kantoor toen ingericht met meubels die wij van het grofvuil hebben gehaald. Toen het werk van de Stida aansloeg en wij groeiden, hebben wij met een (inmiddels terugbetaalde) lening van NV-Werk ons huidig kantoor ingericht. Het is pertinent niet waar, dat wij zijn afgekocht wegens onze deelname aan het Zwart Beraad.

4. Stida als commerciële organisatie

Van Westerloo stelt dat de Stida op commerciële wijze de zwarte onderklasse aan Melkertbanen helpt. De Stida is een stichting, dus heeft geen winstoogmerk. De activiteiten liggen op het vlak van interculturele dienstverlening. De Stida bedenkt en voert projecten uit die langdurig werklozen via de Melkertregeling (I/D-regeling) aan een baan helpt. Van een commerciële aanpak is er hoegenaamd geen sprake.

5. Sluiten van `bondjes'.

Van Westerloo voert André Haakmat op, die stelt: ,,Als ze [Belliot] geen bondje sloot met Axwijk, zouden diens mensen haar vergaderingen komen verstoren.'' Ik word in het verhaal verder afgeschilderd als ,,de baas van de zwarten in Zuidoost'', Zo wordt gesteld: ,,De ene helft is Axwijk-zwart.''

Wat zijn de feiten? Ik ben sociaal-democraat en lid van de PvdA. Ik heb mij steeds ten doel gesteld om op te komen voor de zwakkere groepen in de samenleving. De Stichting Interculturele Dienstverlening Amsterdam heeft ook dezelfde doelstelling: mensen in de zwakke groepen van de maatschappij omhoog te helpen. Dit kan door middel van werk en opleiding.

Als directeur van de Stida kan ik mijn persoonlijke missie en de doelstellingen van de stichting goed combineren.

In mijn streven tot positieverbetering van die groep, werk ik samen met eenieder die zich wil inzetten om sociale uitsluiting en marginalisering van deze groep tegen te gaan. Niet alleen met Hannah Belliot heb ik op momenten goed kunnen samenwerken. Ook met andere bestuurders heb ik samengewerkt.

Zo heb ik met de (witte) wethouder Paul Schings samengewerkt op het punt van schuldhulpverlening en met de (witte) wethouder Mark van der Horst met betrekking tot verbetering van de werkgelegenheid.

Hetzelfde geldt voor samenwerking met witte en zwarte personen op het gebied van verheffing van de onderklasse. Het bestuur en de medewerkers van de Stida bestaat uit zowel witte als zwarte mensen.

In het bedrijf werken mensen van diverse etniciteit en afkomst.

De Stida is geen zwarte organisatie, maar een multi-etnische organisatie, die intercultureel werkt. Mijn hele leven lang heb ik gevochten tegen iedere vorm van uitsluiting ongeacht ras, geloof of kleur.

Ik weiger dan ook om mij door Van Westerloo te laten afschilderen als een zwarte in een boze blanke wereld. Ik leef niet in een boze blanke wereld, ik leef in een multiculturele samenleving.