Kunststukjes voor jeugdig publiek

Luchtacrobatiek op ski's is een van de sporten die de harten van het Amerikaanse publiek heeft veroverd. De Australische Alisa Camplin werd een winnaar in de aerials die velen zich wensten. Een mooie meid met durf.

Voor nog geen uurtje freestyle aerials trokken gisteren ruim vijftienduizend Amerikanen de bergen in, naar het skidorp Deer Valley Resort. Enthousiast nestelden ze zich op de tribunes aan de voet van de schans om meisjes en vrouwen door de lucht te zien vliegen, draaien en slingeren. Laaiend enthousiast reageerden ze op elke gewaagde sprong en op elke geslaagde landing. Hun enthousiasme kende geen grenzen meer toen bleek dat de Australische Alisa Camplin de gouden medaille had gewonnen.

Sfeervol was het zeker rondom het middaguur in het zonovergoten skioord, hoog in de bergen. Zoals op elke olympische locatie deden luidruchtige omroepers hun uiterste best het toekijkende volk op te zwepen. ,,Maak lawaai, maak nog meer lawaai, klap in je handen, juich en schreeuw''. Om te eindigen met: ,,Ik kan jullie niet horen.'' De cheerleaders hadden weer de tijd van hun leven. Naast al het bestelde lawaai, deden ze ook hun best het publiek te informeren over de sprongen die werden gemaakt, de moeilijkheidsgraad en het nut van een perfecte landing. Ere wie ere toekomt.

Met een Amerikaanse triomf konden omroepers het uitgelaten publiek (evenveel vrouwen en kinderen als mannen) niet presenteren. Maar de salto's, flips en pirouettes onder de blauwe hemel van de Canadese meisjes boden voldoende aanleiding om euforisch te worden. En toen de Australische Alisa Camplin met goed gevolg haar acrobatische toer op ski's volbracht, raakten de duizenden op de tribunes in extase. Mogelijk omdat de laatste skister, de Russische Olga Koroleva, volgens de ondoorgrondelijke juryleden, uiteindelijk toch niet met de overwinning ging strijken. Hoe degelijk Koroleva, die na de eerste van twee pogingen aan de leiding stond, ook sprong en hoe perfect ze ook landde, ze beantwoordt niet aan het gewenste spectaculaire niveau.

Geen Amerikaanse en geen Canadese, dan nog liever een Australische. Liever geen Russische uit Moskou. Het Amerikaanse publiek weet sinds de geruchtmakende en door de Amerikaanse media aangestuurde Skategate rond het Canadese en het Russische kunstrijpaar, wie het moet haten. Terwijl Koroleva in de armen van haar begeleiders en ploeggenoten wegens haar onverwachte lage jurynotering in huilen uitbarstte, werd Camplin gek van blijdschap wat bij het Amerikaanse publiek aansprekende sporten hoort.

Jonge sporten, trekken jong publiek aan. Daarom zijn sporten als freestyle skiën (vooral de moguls en de aerials), snowboarden en shorttrack zo belangrijk geworden voor de olympische beweging. Kort, snel en spectaculair moet het zijn, om de interesse van publiek en televisiezenders en hun adverteerders te wekken. Levensverhalen van winnaars met overwonnen pijn en ziekte doen de rest. Het is alsof de Winterspelen van Salt Lake City niet zonder kunnen en de deelnemers met hun fantasie op de loop gaan. Een mooi verhaal van een winnaar verkoopt.

Zo heeft olympische titel van Alisa Camplin ook weer een bijzonder verhaal. Nog nooit won de Australische skister een belangrijke wedstrijd. De grote favoriete voor de aerials was haar landgenote Jacqui Cooper, drievoudig wereldkampioen op dit onderdeel. Maar Cooper kwam tijdens de training vorige week zwaar ten val, waardoor ze haar kniebanden scheurde.

Gisteren, toen Camplin de gouden medaille won, lag Cooper in een ziekenhuis naar de reportage uit Deer Valley te kijken in afwachting van een operatie. Vanzelfsprekend gingen de gedachten van Camplin, een boekhoudster uit Melbourne, uit naar haar ongelukkige landgenote.

Camplin vertelde tijdens de persconferentie in geuren en kleuren over haar gebrekkige trainingsfaciliteiten. Ze oefent haar salto's en pirouettes boven een vervuilde vijver, zei ze. Een plas vol modder en bloedzuigers. Volgens Camplin gooien haar familieleden vissen in de vijver in de hoop dat deze de bloedzuigers opeten en Alisa veilig in het water kan vallen.

Dat verhaal gevoegd bij de talrijke hersenschuddingen, de knieblessures als gevolg van verkeerd en hard uitgevallen landingen en de ziekte aan de vooravond van de finale, maken het verhaal van de gouden medaille van de 27-jarige Alisa Camplin compleet. Om nog maar te zwijgen over haar schoonheid. In freestyle-kringen wordt ze vergeleken met de Russische tennisster Anna Koernikova.