SWIFTERBANT

Hoewel Flevoland bekend staat als het `nieuwe land', is het in feite oud land. Voordat de Zuiderzee ontstond, leefden er al mensen in Flevoland. Van circa 5500 tot 3500 v.Chr. werd het landschap van Flevoland gedomineerd door enkele grote rivieren, zoals de Eem, de Overijsselse Vecht en de IJssel. Op de hoger gelegen oeverwallen, rivierduinen, dekzandruggen en keileembulten woonde de prehistorische Flevolander. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd de eerste vondst uit deze periode gedaan. Tussen 1962 en 1977 zijn in de buurt van Swifterbant diverse nederzettingen en twee grafvelden opgegraven. De prehistorische vondsten worden onder de noemer `Swifterbantcultuur' geschaard. Het gebied van de Swifterbantcultuur strekt zich uit tussende Schelde in België en de Elbe in Duitsland. De oudste opgegraven akker in noordwest Europa werd bij Urk gevonden en hoort ook bij deze cultuur.

De mensen van de Swifterbantcultuur leefden van de visvangst, de jacht en het verzamelen van plantaardig voedsel. Halverwege die periode leefden ze ook van landbouw. Hoewel het gebied drassig was, groeiden er op hogere gedeelten broekbossen, bestaande uit berken, elzen en wilgen. Op de drogere zandgronden rond Flevoland groeiden gemengde loofbossen.

Nog steeds speuren archeologen naar resten uit deze prehistorische cultuur. De speurtocht is van belang voor de studie naar de overgang van voedsel verzamelen naar voedselproductie.