Joegoslavië-tribunaal 1

`Bij Miloševic stond alles in dienst van machtshonger', zo citeert NRC Handelsblad (13 februari) uit het openingsbetoog van Carla del Ponte, hoofdaanklaagster bij het Joegoslavië-tribunaal. Ik wrijf mij de ogen uit. Ja, het staat er allemaal echt: ,,...voor Miloševic was alles instrumenteel aan zijn honger naar macht. Probeer niet om idealen te vinden achter de daden van de beschuldigde (...) De beschuldigde is niet bezield door persoonlijke overtuigingen, en zeker niet door patriottisme of eergevoel, ook niet door racisme of xenofobie, maar door het verlangen naar macht, naar persoonlijke macht.'

Verbazingwekkend, zo'n verregaande karakteranalyse en de stelligheid waarmee zij gedebiteerd wordt. Laat ik nou altijd gedacht hebben dat Carla del Ponte juriste was en dat voor een tribunaal niet geoordeeld wordt over iemands drijfveren maar over zijn daden. Bij het Joegoslavië-tribunaal lijkt dat anders. Carla del Ponte mag zich hier vrijelijk ontpoppen als amateurpsychologe, iemand die geen enkele psychologische deskundigheid of bevoegdheid hoeft te bezitten en die geen enkele vorm van psychologisch onderzoek bij de verdachte hoeft te verrichten om toch in alle ernst een psychologisch rapport over hem te mogen presenteren. Is deze psychologische beunhazerij misschien toch het begin van een theaterstuk?