Gerard Reve's Limburgse jaren

Gerard Reve woonde in van 1972 tot `78 in de Limburgse plaats Weert. Over die tijd werd in Weert een `mini-symposium' gehouden. ,,Er zijn dingen in Weert gebeurd die niet voor de publiciteit zijn.''

Schrijver Gerard Reve deed in 1972 in Weert een zelfmoordpoging door twintig slaaptabletten in te slikken. In dezelfde periode heeft hij tijdens een bezoek bisschop Simonis ,,op zijn bek geslagen'', als zijn huisgenoot Guus van Bladel er niet tussen was gesprongen. In een andere kwade bui haalde hij alle messen uit de keukenla en dreigde zijn ex-vrienden Willem Bruno van Albada (`Teigetje') en Henk van Manen (`Woelrat') te vermoorden: ,,Ze gaan eraan!''

Dat bleek tijdens het mini-symposium `Koninklijke Jaren' dat gistermiddag in gemeentemuseum de Tiendschuur te Weert (Limburg) werd gehouden. Op de bijeenkomst, gewijd aan de jaren dat Reve in de Limburgse stad woonde (1972-1978), werd journalist Bert Boelaars' gelijknamige boek over deze periode gepresenteerd. Voorts opende Guus van Bladel de expositie `Olie voor Gerard Reve zijn lampen', een uitstalling van de Reviana die hij vorig jaar aan de gemeente Weert verkocht.

Voor de deur van het museum staat de Citroën kampeerbus die Reve in Weert kocht. Binnen spreken de burgemeester en Reve's voormalige minnaar Hans Evers. Aspirant-biograaf Theodor Holman interviewt Guus van Bladel, de man die de hevig drinkende, depressieve Reve in 1972 in huis nam nadat diens relatie met Teigetje en Woelrat eindigde. Van Bladel: ,,Alcoholproblemen moet je niet bestrijden, maar behandelen. Dus dronk ik gezellig een glaasje wijn met hem mee.''

Van Bladel (door Reve Schenker van Mariabeeld Schoenmaat 38 genoemd) probeert het luchtig te houden, maar het beeld dat hij van Reve schetst is dat van een roerige patiënt. Van Bladel: ,,Er zijn dingen in Weert gebeurd die niet voor de publiciteit zijn.'' Als voorbeeld verhaalt hij van Reve's zelfmoordpoging en van enkele daden van razernij. Bij een dezer agressie-aanvallen moest de plaatselijke arts hem kalmerende injecties ,,dwars door zijn broekspijp heen'' toedienen. Daarna dronk de arts rustig een glaasje wijn met de patiënt, die na drie flessen en drie injecties instortte op de trap en daar drie dagen lang sliep.

Dat de anekdotes `niet voor de publiciteit' zouden zijn, is wat overdreven want ze staan gewoon in het boek van Boelaars. Met de zaken die nog niet in de krant mogen, bedoelde Van Bladel eigenlijk de intimiteit die Reve had met enkele inmiddels gerespecteerde en op hun privacy gestelde Limburgse huisvaders, zo deelde hij afloop mee.

Na het symposium, dat geregeld werd overstemd door het gerinkel van achter de schermen aangesleepte drank, konden bezoekers de `Stadswandeling Gerard Reve' maken. Deze voert langs het huis waar Van Bladel en Reve woonden aan de Nieuwe Markt, en langs Sauna Lansink waar Reve verliefd werd op ,,de begeerlijkste postbode van West-Europa''. Ook meldt het gidsje: ,,Aan het einde van de avond spoelde de jonge zoon van de eigenaar iedereen met een tuinslang koud af. Voor de schrijver het hoogtepunt van de avond.''