Communisme in New York

Correspondent Victor Frölke bericht eens in de twee weken over zijn leven in New York.

,,Tip? Sir? Tip!'' Het Japanse serveerstertje stond voor onze neus en wees met uitgestrekte wijsvinger op de rekening. ,,Wat is er?'', vroegen we nog, enigszins onnozel. ,,You forget tip'', siste ze terug.

Ze had gelijk. We hadden eerst aan de bar van de Kitchen Club, in NoLita (North of Little Italy), een sakeetje gedronken en waren toen nietsvermoedend aan een tafel gaan zitten in het restaurant. Het serveerstertje was ons achterna gerend met de rekening. Of we die meteen wilden voldoen. Dat deden we. Maar daar zat dus geen fooi bij. Schande.

Verplicht tippen is een communistische gewoonte in New York, een voor de rest behoorlijk kapitalistische stad. Die fooi – vastgesteld op minimaal 15 procent van het totaal, ezelsbrug: twee maal de BTW van 8,25 procent – is totaal losgezongen van de kwaliteit van de service. Het is een sociale premie.

Soms, als ik de Hollander in mij niet meer kan onderdrukken, vertik ik een fooi te geven. Bijvoorbeeld bij de Tui Na masseur in Chinatown. Als die zijn dag niet heeft en mijn rug maltraiteert, ga ik dwars liggen. ,,You enjoy? ,,No.'' ,,Ho!'' klinkt het dan geschokt. De Chinese maffia heeft zich nog niet gemeld.

Bij taxichauffeurs die me op een dodenrit trakteren, zelfs als ik herhaaldelijk heb verzocht of het wat rustiger aan kan, geef ik wel een fooi. Maar dan laat ik het rechterachterportier openstaan. Mag hij zelf dichtdoen.

De reden dat de bediening niet gewoon is inbegrepen, zoals in sommige andere delen van Amerika, is waarschijnlijk dat dat niet leuk oogt op de menukaart. Hetzelfde gebeurt met BTW. Die moet je er ook altijd bij optellen.

De fooi dient vaak als aalmoes. Bij de kassa in de plaatselijke supermarkt stopt een bagger mijn boodschappen in plastic zakken. Ik doe het net zo lief zelf, maar die twee kwartjes houden hem weer van de straat.

En op plaatsen die je eigenlijk wel zou willen subsidiëren, bijvoorbeeld de Chinees, omdat daar kinderen achter de toog staan, hoeft het niet. Tenminste niet als je afhaalt. Als je meer dan tien dollar uitgeeft krijg je gratis een blikje cola mee. Dat neem ik niet aan. Ook een soort fooi.