ABB moet betalen voor slordig beleid

In een moddergevecht raken alle deelnemers besmeurd. Dat hebben Percy Barnevik, tot voor kort voorzitter van de Wallenberg-holding Investor, en het Zwitsers-Zweedse elektrotechnische concern ABB tot hun schade ondervonden. Door hun bittere ruzie over de 148 miljoen Zwitserse franken (100 miljoen euro) die Barnevik aan pensioengelden ontving - en over nog eens 85 miljoen Zwitserse franken die zijn uitgekeerd aan de vroegere topman van ABB, Goran Lindahl - dreigen beide partijen zichzelf belachelijk te maken en, voorzover het de aandeelhouders betreft, in een doodlopende steeg te belanden. Er is geen twijfel over mogelijk dat de betalingen iedere proportie te buiten gaan. Daarnaast had Barnevik zich ervan moeten vergewissen dat binnen het concern alle puntjes op de i waren gezet voordat hij zichzelf een cheque toezond, en dat heeft hij niet gedaan. Maar ook ABB heeft de nodige steken laten vallen. Het concern beweert dat de betalingen niet goedgekeurd waren door de raad van commissarissen, wat waar blijkt te zijn. Maar die gang van zaken schijnt ook niets bijzonders te zijn geweest binnen de slordige bedrijfscultuur van ABB.

Het was blijkbaar geen topprioriteit voor de raad om zicht te houden op de honorariumregelingen. In Barneviks geval hebben de commissarissen de toenmalige duovoorzitters van de raad, David de Pury en Peter Wallenberg, wellicht carte blanche gegeven om de pensioenregeling overeen te komen die zij passend achtten. Niemand weet het helemaal zeker. En de overeenkomst met Lindahl is feitelijk goedgekeurd door Robert Jeker, de vice-bestuursvoorzitter van ABB, die in dit verhaal de rol van hoofdaanklager heeft gespeeld. Op enigszins ongeloofwaardige wijze beweert Jeker dat hij een blanco vel papier heeft ondertekend, omdat hij Barnevik vertrouwde. Het is moeilijk je aan de indruk te onttrekken dat de directeuren van ABB proberen de geschiedenis te herschrijven. Ze kwamen pas in beweging nadat de verbijsterende hoogte van de bedragen publiekelijk bekend werden toen ABB vorig jaar een beursnotering kreeg in de Verenigde Staten. Toen de kat eenmaal uit de zak was, konden de directeuren zich het makkelijkst verdedigen door te beweren dat Barnevik hen om de tuin had geleid. Uiteraard vormt niets van dit alles een verontschuldiging voor Barnevik, die uit het verhaal tevoorschijn komt als een inhalig oplichter. Tenslotte heeft hij altijd zijn best gedaan om anderen de les te lezen over de noodzaak van behoorlijk bestuur. Maar dat is natuurlijk een schamele troost voor de aandeelhouders.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld