Tegen blauwe ogen oplopen

Het zijn spannende tijden bij DSM. En niet alleen omdat de voormalige staatsmijnen sponsor zijn van de Nederlandse Olympische ploeg (het kan beter, het kan sneller). Het concern zit midden in een metamorfose: van traditioneel chemiebedrijf naar specialist in onder meer voedingsingrediënten en farmaceutische grondstoffen. En tijdens het verwisselen van jasjes loop je zomaar een koudje op, zo weten ze inmiddels in Heerlen.

In financieel opzicht zijn er weinig problemen, al blijft het een spannende zaak om een deel van het concern de petrochemie – in de etalage te zetten en tegelijkertijd met een boodschappenlijstje op zak in andermans etalages te kijken. Of je komt een tijdje miljarden te kort, of je zwemt in het geld.

Gelukkig heeft het bedrijf, mede dankzij de recente verkoop van Energie Beheer Nederland (opbrengst 1,2 miljard euro), een voldoende sterke balans om een stevige acquisitie te kunnen verrichten zonder dat de opbrengst van de petrochemische activiteiten in de zak zitten. Het recent afgewezen bod van DSM op het Franse Rhodia, naar verluidt 2,7 miljard euro, getuigde hiervan.

In operationele zin zijn de risico's groter. Door grote acquisities te doen in bijvoorbeeld de farmaceutische hoek komt DSM gedeeltelijk in een nieuwe wereld terecht. Dat bleek vorig jaar bij de koop van het Amerikaanse farmabedrijf Catalytica. De controleurs van de toezichthoudende FDA waren tijdens een bezoekje aan de kersverse DSM-dochter zo kritisch dat delen ervan direct op slot konden. Bestuursvoorzitter P. Elverding gaf gisteren toe dat het concern deels op de blauwe ogen van de verkopende partij was afgegaan omdat de kennis bij DSM zelf niet toereikend was.

Dergelijke bekentenissen geven weinig vertrouwen, zeker omdat de druk om acquisities te verrichten nog hoger kan worden. Stel dat DSM er op korte termijn in slaagt de petrochemische activiteiten te verkopen geschatte opbrengst 1,3 miljard euro dan wordt de nu al riante liquiditeitspositie wel erg comfortabel. Aandeelhouders zullen dan zonder meer gaan morren over de miljarden die werkloos in de kas liggen. Maar juist in de fijnchemie en farma zijn goede overnamekandidaten schaars omdat de prijzen erg hoog zijn: heel wat andere concerns hebben inmiddels een oogje laten vallen op deze hoogrenderende activiteiten.

De grote problemen bij Catalytica hebben bewezen dat DSM een dergelijke druk bij nieuwe overnames helemaal niet kan gebruiken. Het kan allemaal spannender, om bij de olympische reclameteksten te blijven, maar DSM heeft als huidige koploper op de Amsterdamse effectenbeurs veel te verliezen.