Een uitgerukt hart

Met een grote glimlach en een ondeugende blik in haar ogen loopt de oude vrouw op de jonge man af. Ze is zeker dertig jaar ouder en zou zijn moeder kunnen zijn. In slow-motion strekt ze haar armen naar hem uit. Maar in plaats van een omhelzing volgt een hartstochtelijke kus. De jongen woelt met zijn hand door het opgestoken grijze haar van de vrouw, dat vervolgens in een golvende beweging over haar schouders valt. Gretig glijdt ze met haar handen over zijn brede rug.

De video `Kiss' van de Amerikaanse kunstenaar Lucas Michael duurt slechts enkele minuten, maar je kunt er eindeloos naar blijven kijken. Het is niet alleen het grote leeftijdsverschil dat de zoen zo intrigerend maakt. Zij is een deftige dame met het uiterlijk van een pianolerares, hij een stoere jongen met tatoeages en een staartje. Zij is gekleed in een zwart hemdje, en hij is naakt. Op subtiele wijze heeft Michael de traditionele rolpatronen die we uit Hollywoodfilms kennen omgedraaid. In zijn video is de man lustobject en de vrouw de veroveraar.

`Kiss' is een van de acht video's op de tentoonstelling 2-2-02 and other love stories in Galerie Diana Stigter. De titel is een duidelijke verwijzing naar het koninklijke huwelijk, maar de tentoonstelling is geen voer voor zwijmelende romantici. In de liefdesverhalen van de meeste kunstenaars loopt het sprookje niet goed af. Zo toont Gabriel Lester een korte video over een man met liefdesverdriet. Met ontbloot bovenlijf staat hij langs een snelweg, en de kans lijkt groot dat hij zich voor een van de voorbijrazende vrachtwagens zal storten. Als de camera inzoomt, zien we naast zijn linkertepel een groot bloederig litteken, waar zijn geliefde zijn hart uit zijn lijf heeft gerukt.

Minstens zo tragisch is de 44 minuten durende documentaire Le guide du parc van de Belg Sven Augustijnen. Hierin laat de kunstenaar zich rondleiden door het Koninklijke Park in Brussel, een bekende cruising-plek voor homoseksuelen. De gids, een nette bankemployee die de buurt op zijn duimpje kent, wijst hem op de minder toeristische attracties: de afgelegen paadjes en de duistere bosjes. ,,Als je er oog voor hebt, zie je van alles gebeuren'', zegt de gids. Maar wij zien alleen spelende honden en gelukkige bruidsparen. Totdat de schemer valt en plotseling van alle kanten eenzame mannen het park in komen lopen. Terwijl ze tientallen keren dezelfde paden op en neer lopen, begluren ze elkaar van een afstandje. In hun zoektocht naar anonieme seks voeren de dolende zielen onbewust een prachtige, macabere choreografie op.

Het gebeurt niet vaak dat een commerciële galerie uitsluitend videokunst laat zien. Videobanden zijn doorgaans moeilijker verkoopbaar dan foto's, schilderijen of tekeningen. Het pleit voor Diana Stigter, die pas vijf maanden geleden met haar galerie begon, dat ze dit risico heeft durven nemen. Met de boeiende tentoonstelling 2-2-02, waar zowel bekende buitenlandse kunstenaars als onbekende Nederlanders aan deelnemen, bevestigt ze haar status als vooruitstrevend galeriehouder.

2-2-02 and other love stories. Met video's van o.a. Pierre Bismuth, Julika Rudelius, Saskia Olde Wolbers en A.P. Komen & Karen Murphy. T/m 3 maart in Galerie Diana Stigter, Hazenstraat 17, Amsterdam. Di t/m za 13-18u. www.dianastigter.nl