Antoon Coolen

In zijn bespreking van een pas verschenen biografie van de schrijver Antoon Coolen (Boeken, 1 februari 2002) schrijft Ron Rijghard dat Coolen niet de tuttige streekromancier was waarvoor hij wel eens versleten wordt. Moord, overspel en allerlei meer worden in zijn romans beeldend beschreven. `Alleen over seks werd hij nooit expliciet', schrijft Rijghard.

In mijn bezit is een antiquarisch exemplaar van Coolens roman over het leven in Deurne, Kinderen van ons volk. Het is uitgegeven in 1941. Wie het boek doorbladert, merkt dat er ooit vier bladzijden uit verwijderd zijn. Op dezelfde plaats zijn later drie velletjes briefpapier ingebonden, waarop de verwijderde tekst netjes is uitgetypt. Het betreft een scene waarin de pas gehuwde Marie in haar eigen huis (bijna) wordt aangerand door een vroegere vrijer. Deze scene bevat naar hedendaagse normen geen expliciete seks. Maar ze was – zo vermoed ik – toch een aantal jaren lang te openhartig voor de RK Openbare Uitleenbibliotheek te Soest, de vroegere eigenaar van mijn exemplaar van het boek.