Samen op Weg

In het artikel van Versteegh en De Vries over Samen op Weg ontbreken de remonstranten (NRC Handelsblad, 2 februari).

Dat is gedeeltelijk terecht, want door de houding van de Gereformeerde Bond, die het proces op alle mogelijke manieren frustreerde en traineerde, haakten ze al in een vroeg stadium af. Dit ondanks een klemmend beroep dat de gereformeerde predikant dominee Klaas Bisschop, lid van de Raad van Deputaten van Samen op Weg, destijds op hen deed. `Vooral niet afhaken', zei hij, `anders worden uitgerekend jullie zelf er oorzaak van dat het Nederlandse protestantisme er veel fundamentalistischer uit gaat zien dan jullie en ons lief is'.

Mijnke Bosman, beleidssecretaris van de Remonstrantse Broederschap, ziet in het besluit van de Samen op Wegkerken om zich open te stellen voor het zegenen van homorelaties een signaal over de koers van de verenigde kerk dat niet mis te verstaan is. Het wordt volgens haar een kerk die bij de tijd wil zijn en dicht bij de mensen wil staan. Naarmate die kerk opener wordt en meer ruimte biedt aan plaatselijke gemeenten voor een eigen vormgeving van het kerkelijk leven, des te meer dringt zich de vraag op of er in een hoekje van deze verenigde kerk ook een plaats is voor de eerste dissidenten die de voorloper van de verenigde kerk heeft gekend: de remonstranten.

,,De Gereformeerde Bond en de Confessionele Vereniging kiezen bewust voor een weg van verwarring en grotere verdeeldheid'', constateerde SoW-secretaris Plaisier. Het is een bittere opmerking van de man die vijf jaar geleden met zorg werd geselecteerd om ds. Karel Blei op te volgen. Hij werd in staat geacht om met veel tact en beleid de bonders binnen boord te houden. Maar hij heeft wel gelijk.

Eens te meer moeten de positieve krachten gebundeld worden: laten remonstranten, Goed-Geruchters, vrijzinnige hervormden en allen die de weg van verwarring en verdeeldheid afwijzen, de handen ineenslaan: die open kerk moet er komen. Ook de laatste woestijnfase van Samen op Weg ligt binnenkort achter ons.