Mormon City

Waar is The Book of Mormon? Ik zag het vanmorgen nog op mijn nachtkastje liggen. Tot mijn grote vreugde vond ik het kostbare boekwerkje een paar dagen geleden naast mijn bed, mogelijk neergelegd door mijn Mexicaanse kamermeisje Carmen.

Ik las er zo veel mogelijk in – niet slechts uit nieuwsgierigheid maar vooral omdat men mij in Salt Lake City had verzekerd dat er tijdens de kortzichtige race naar goud en zilver inspiratie uit kan worden geput. Alleen al om mijn levensvisie open te stellen voor nieuwe inpulsen. En inderdaad, the books of Nephi, Jacob, Enos, Jarom, Mormon hebben mij genoeg stof tot nadenken gegeven in deze wondere wereld van aanstootgevende Amerikanen en hun leiders. Maar ineens was bij thuiskomst het boek weg. Ik heb Carmen er naar gevraagd, maar ze verstaat alleen Spaans en die taal ben ik niet machtig. Wat er wel lag, ter compensatie, was het boekwerkje 2002 Winter Games Showing the Way, Guide to the 2002 Winter Games & words of hope and encouragement. Een waardig alternatief. Een soort agenda met voor elke olympische dag een tekst uit The Book of Mormon, een voorbeeld uit de dagelijkse praktijk aan de hand van de tekst en een gebed. Onderaan elke pagina staat het dagelijkse olympische programma. Ik ben er heel blij mee, want zo kan ik het goede en het kwade in één adem lezen. Toch was ik vervolgens nog blijer met het aanbod van mijn buurman bij wie The Book of Mormon nog wel op het nachtkastje was blijven liggen. Ik mocht het van hem hebben – hij had er twee. Maar nu vraag ik me af waarom het boek bij hem nog wel lag en bij mij niet meer. Heb ik iets gedaan wat de geheimzinnige mormoon in het hotel tot nadenken heeft gestemd? Vast, ik krijg een speciale behandeling. Daarom ga ik gauw het hoofdstuk van 14 februari lezen: A Doctor For My Sin (Mark 2:17).