Hoger onderwijs

In NRC Handelsblad van 31 januari verscheen een artikel dat het falen van het bekostigingssysteem in het hoger onderwijs moest illustreren; hierin een enkel citaat van een anonieme oud-studente van de School voor Journalistiek in Utrecht en een sterk verhaal van een kleine ondernemer in scripties en werkstukken op het web.

Deze magere onderbouwing behoeft wat ons betreft enige toelichting.

De herinnering van de oud-studente als zouden docenten studenten stimuleren om snel door de opleiding heen te gaan via gemakkelijke herkansingen, berust op een taai misverstand. Het beleid van de School is en blijft om, ondanks de bekostigingssystematiek, competente starters af te leveren voor het journalistieke vak; directie en docenten zijn zich van deze spanning ten volle bewust.

Studenten die niet aan de eisen voldoen, zakken voor tentamens. Juist om de kwaliteit te handhaven houden wij vast aan studiedrempels: momenten in de studie waarop studenten worden tegengehouden als ze te weinig vakken hebben gehaald. Dat deze studenten vervolgens worden gestimuleerd om tentamens te herkansen, is de plicht van elke opleiding. Ook studenten die door persoonlijke omstandigheden overmacht studievertraging oplopen, bieden we kansen om alsnog aan de eisen te voldoen. Zowel de drempels als de extra herkansingen en begeleiding kosten de School geld in het huidige systeem.

De suggestie in het artikel dat door het bekostigingssysteem fraude van studenten getolereerd zou worden slaat de plank eveneens mis: bij ons is fraude een zwaar vergrijp tegen de code van de journalistieke beroepsbeoefening en wordt dus bestraft. Ook dit veroorzaakt studievertraging en dus financieel nadeel voor de School.

Het zal duidelijk zijn dat wij de kritiek op het systeem delen; de suggestie van de redacteur dat het bekostigingssysteem gebruikt zou worden voor financieel gewin, mist bij ons echter iedere grond en staat haaks op de schade die wij ervan ondervinden.