Bingo!

Mijn tante werkt als vrijwilliger in een bejaardentehuis. Op de maandelijkse bingomiddag heeft zij tot taak het getal voor te lezen van het balletje dat uit de bol rolt. Omdat het gehoor van de meeste bingogangers niet meer is wat het geweest is, brult ze het getal op oorlogssterkte: ,,TIEN!''

Geroezemoes: ,,Wat zegt ze? Vier?''

,,Nee, TIEN!''

,,Oooh, tien!''

Aan het einde van de middag dient iedere deelnemer een prijsje te hebben. Maar soms zijn de balletjes op en zit nog iemand zonder chocola. Dat is het moment waarop een tweede vrijwilligster in actie komt. Ze gebaart het ontbrekend getal naar mijn tante die, niet langer gehinderd door enig balletje, het verlossende cijfer roept.