Värttinä

Een beetje tuttig, maar wel tof. Dat was de indruk die de meiden van het Finse Värttinä zo'n negen jaar geleden in de Melkweg achterlieten.

Hoewel de groep zijn folk roots nog steeds niet verloochent, is het tuttige er inmiddels aardig af zo blijkt uit 6.12, `live' opgenomen in het Savoy Theater in Helsinki. In de karakteristieke, staccato gezongen `runo'-liedjes hakken de dames zoals het hoort alle teksten haarscherp in mootjes. In de meer gedragen liedjes, die op deze cd ook te vinden zijn, blijft die scherpte intact. Bij een poging de groep te plaatsen denk je daardoor eerder aan de Bulgaarse Bissorov Sisters of soms zelfs Abba dan aan het meer Afro-Amerikaans gerichte Zap Mama uit België.

De zes instrumentalisten van Värttinä onder leiding van violist Karl Reiman zijn wat minder wars van ronde vormen, waardoor het in de Savoy uiteindelijk toch nog gaat swingen. Zoals bijvoorbeeld in het pakkende Liigua. Dat gaat dan ook over een vrouw die droomt van een degelijke echtgenoot doch – wat een tragiek – alleen maar zwalkende zatlappen op haar pad treft.

Värttinä: 6.12 Fréa Records MWCD