BORSTKANKERSCREENING

Wim Köhler schrijft in `Stop de mammabus!' (W&O, 2 februari) dat borstkankerscreening geen zin heeft en baseert zich voornamelijk op onderzoek van een paar computerartsen die statistieken belangrijker lijken te vinden dan menselijke overwegingen.

Een van zijn argumenten namelijk dat vrouwen `in vrees leven als ze een oproep krijgen en doodsbang worden als ze een uitnodiging voor nader onderzoek ontvangen', snijdt geen hout. In het algemeen zal een verstandige vrouw juist een geruster gevoel krijgen door de screening. Köhler schrijft ook dat nooit is bewezen dat vroeg opgespoorde kanker beter te genezen is. Is het omgekeerde later opgespoorde kanker is slechter te genezen dan wel bewezen?

Na oproepen in 1998 gestuurd aan 832.000 vrouwen hebben 663.000 aan die oproep gehoor gegeven. Van hen hadden 2.857 tumorweefsel, ongeveer 0,4 procent van het totale aantal gescreende vrouwen. Ik hoor bij dat kleine percentage, bij mij is in dat jaar een aan de buitenkant nog onvoelbare tumor opgespoord. Ik heb een borstbesparende operatie ondergaan plus zes weken bestraling en op eigen verzoek geen okseltoilet gehad. De tijd zal het leren of die behandeling voldoende was. In ieder geval voel ik mij daarbij heel gelukkig en ik ben de screeningorganisatie dankbaar voor het onderzoek.

per email